[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

 

به نام حضرت حق

به کدامین گناه آنقدر باید مورد ظلم واقع شویم؟ آیا قسم یاد نکرده‌ای که از ظلم احدی نگذری؟

آزار و اذیت، زندان، شکنجه و شهادت، آوارگی و در بدری از شهر و دیار و تخریب منازل، اخراج از کار، محروم از تحصیل، ویران کردن اماکن مقدسه و گلستان‌های جاوید، منع از کفن و دفن اموات و توهین به مقدسات، پلمپ محل کسب و اینبار خلع ید زمین‌های زراعی یکی از روستاها واقع در استان شمالی کشور، مازندران همیشه سبز.

 

روستا روشنکوه

یکی از روستاهای خوش آب و هوای استان مازندران که به شکرانه حق، قلوب ساکنین آن دیار از دوران اولیه امر به شمع جمال مبین روشن و منیر گشت و مفتخرند به آنکه، نام مکان زندگی‌ شان توسط حضرت ولی عزیز امرالله نام گذاری شده از این بابت در ایمان و ایقان چون کوه‌های سر به فلک کشیده مازندران محکم و استوارند.

 

شرح واقعه

در طی پنج سال اخیر (مرحله اول دستور تخریب شانزده خانه مسکونی به بهانه منابع ملی بودن آن مناطق) و حال تصرف زمین‌های زراعی که بیش از صد سال است نسل اندر نسل زیر کشت زراعین می‌باشد.

در مورخ ٣ آبان ١٣٩٩، ساعت ١٠ صبح، رئیس یگان حفاظت منابع طبیعی به همراهی سر جنگلبان منطقه و پانزده تن از قرقبانان کل منطقه و پانزده تن از نیروی یگان امداد سرتاپا مسلح و به همراهی نیروی انتظامی پاسگاه کیاسر به روستای روشنکوه وارد شدند، و عزیزانی را که در حال کشت گندم در زمین‌های زراعی بوده بیرون کردند و قصد خلع ید زمین‌ها را نمودند. صاحبان زمین و اهالی، درخواست حکم قضائی و ابلاغ کتبی حکم را نمودند و چون مدرک قانونی موجود نبود، مامورین در پی تماس‌های مکرر با قاضی و ارگان‌های دیگر بعد از ساعتی ماشین پاسگاه به کیاسر بازگشت و قاضی دادگاه عمومی شعبه یک کیاسر زیر نامه منابع طبیعی را پاراو نموده و به این مضمون: (ذیل مادۀ ۵۵ رفع تصرف شود) و مامورین انتظامی جدیدی را فرستادند تا این کار انجام گردد. با پافشاری صاحبان زمین و اهالی محترم و غیور، این عمل شرم آور تا سه بعد از ظهر به طول انجامید. حصارهای زمین‌های زراعی که بالای صد سال کشت می‌شده را تخریب نموده و پایه‌های جدید زده و سیم خاردار کشیدند از صاحبان زمین خواسته شد صورت جلسه‌ای مبنی بر آنکه زمین‌ها را تحویل به منابع طبیعی داده‌اند را امضاء نمایند. صاحبان زمین همگی ممانعت کردند و بعد همگی (صاحبان زمین) را به سمت دادگاه و پاسگاه کیاسر هدایت نمودند.

صاحبان زمین (پنج تن) در مورخ ۵ آبان ١٣٩٩ به پاسگاه کیاسر مراجعه و رئیس پاسگاه سوال از اسناد زمین‌ها نمود که همگی اسناد را به ایشان ارائه و ایشان بدون هیچ جواب و ارائه حکمی، صاحبان زمین را به سمت دادگاه کیاسر سوق داد و صاحبان زمین به ریاست دادگاه کیاسر مراجعه نموده و ایشان (قاضی) عدم از اطلاع پرونده و عدم صلاحیت رسیدگی دادگاه کیاسر را اعلام نمود، و همه را به سمت دادگاه پانزده حقوقی ساری (تخصصی منابع طبیعی و ملی) هدایت و دادخواست ابطال رأی آگهی تشخیص ماده ۵۶ منابع طبیعی را بدهند. بعد از مشاوره با وکلا اعلام کردند که با این دادخواست، شما به ملی بودن زمین‌های خود اعتراف کرده در صورتی که اسناد مالکیت دارید، پس بهترین راه کار از نظر وکلا تنظیم شکوائیه تخریب و تصرف عدوانی از منابع طبیعی استان و شهرستان بوده، بنمایید، و بعد از مشاوره‌های گوناگون به نظر می‌آمد شاید حکمی از قبل و در غیاب صاحبان زمین صادر شده باشد، توضیح اینکه چهار سال پیش هم به روستا روشنکوه آمدند و حکم خلع ید و قلع و قمع شانزده خانه را گرفتند که دوستان با پیگیری چهار ساله موفق به بی‌اثر بودن ادعای منابع طبیعی و ارگان‌های دیگر شدند، در این فاصله عرض حال و استشهادیه‌ای تنظیم، به دفتر استانداری مازندران، معاونت سیاسی استانداری، معاونت سیاسی فرمانداری ساری، مدیر کل منایع طبیعی استان و دادستان دادگاه انقلاب اسلامی ساری و معاونت قضائی استان تقدیم گشت. بنابر پیشنهاد وکیل، به دادگاه حقوقی پانزده مراجعه، هیچ گونه پرونده‌ای برای صاحبان زمین نبوده و مراجعه به اجرای احکام کیفری و مدنی حقوقی هم هیچ حکمی موجود نبوده، با مراجعه به دادستان شهرستان ساری (با اصرار فراوان اجازه ملاقات حضوری ندادند) به سمت رئیس دبیرخانه راهنمائی کردند، رئیس دبیرخانه توضیح کاملی نداده، فقط آن نامه‌ها که در ید اختیار نیروهای انتظامی بوده، به ایشان ارجاع داده شده بود، در مراجعه بعدی، بعد از دو ساعت پافشاری صاحبان زمین دادستان زیر نامه ثبت شده را دستور پیگیری و استعلام دادند که مورخ ١۴ آبان ١٣٩٩ که در همین روز دوستان و اهالی محل خبر دادند که مجدداً نیروی انتظامی و قرقبانان کل منطقه با ماشین آلاتی که بتوانند در زمین‌های زراعت شده تردد نمایند به روستا آمده برای اتمام باقی مانده کار، که اهالی و صاحبان زمین و شیر زنان غیور روشنکوه توانستند مانع این امر گردند و همه مامورین محل را ترک کردند و این پروژه نیمه کار ماند. در این میان اهالی و صاحبان زمین از نامه‌هایی که در دست ماموران بوده عکس گرفتند که نامه پلیس امنیت به منابع طبیعی در مورخ ٢٧ مهر ١٣٩٩ دستور تحقیق و تفحص به منابع طبیعی داد. منابع طبیعی بدون هیچ تحقیقی درخواست نیابت قضائی از قاضی کیاسر نمود، که همۀ این اقدامات چهار روز به طول انجامید، توضیح اینکه یک هفته قبل از اجراء، سر جنگلبان منطقه زمین‌های تصرف شده مذکور را با  GPSمتزاژ و جزء منابع ملی اعلام کرد.

پیگیری‌ها را ادامه داده‌ایم، به معاونت قضائی استان مراجعه، ملاقات حضوری داشتیم و آن مقام زیر درخواست پیگیری دادگاه شعبه یک کیاسر را داد. صاحبان زمین در مورخ ٢۴ آبان ١٣٩٩ به دادگاه کیاسر مراجعه و نامه را تقدیم و پیگیر شکوائیه ١۴ آبان ١٣٩٩ شدند، که هنوز ثبت نشده بود، قاضی با دیدن شکوائیه تخریب و تصرف عدوانی علیه منابع طبیعی، عصبی گردید. چرا که دوستان در مسیر از پیش تعیین شده را، نرفته بودند و از همگی خواست اظهارات خود را بگویند و متحداً همگی بر شکوائیه خود پافشاری نمودند.

 

پیوست ١: اسناد صاحبان زمین، مالکیت، اصلاحات ارضی و سند دست داریمی

پیوست ٢: نامه پلیس امنیت و درخواست نیابت قضائی منابع طبیعی

پیوست ٣: عرض حال به مقامات استان و شهرستان

پیوست ۴: استشهادیه‌ای که روستاهای مسلمان نشین اطراف روستا روشنکوه، حاجی کلا، آخور و سادات محله امضاء و امهار نمودند.

پیوست ۵: نمونه شکوائیه تخریب و تصرف عدوانی

پیوست ۶: نقشه‌های هوایی منابع طبیعی سال ١٣۴۵ شمسی و نقشه‌های فعلی که با google earth روی نقشه‌های قبلی ترسیم گردید.

 

لازم به ذکر است تنها روستایی هستیم که زمین های زیادی را از دست داده و جزء منابع ملی شده ولی کوچکترین تصرفی ننمودیم.

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]