[ترجمه‌ای از متن انگلیسی]

 

[توضیحات مترجم در داخل کروشه قرار گرفته است]

 

[روزنامه:] آفتاب

[تاریخ:] یکشنبه ۲۰ سپتامبر ۱۹۸۱ [۲۹ شهریور ۱۳۶۰]

 

بنا به اظهار مقامات بهائی، ایران قصد نابودی اقلیّت بهائی را دارد

به قلم داگلاس واتسون

روزنامه آفتاب، دفتر اورشلیم

 

حیفا، اسرائیل - گفته میشود که آزار و اذیّت ۳۰۰ هزار بهائی در ایران از طرف رژیم اسلامی، رو به وخامت گذارده و بخشی از طرح نابودسازی سیستماتیک این اقلیّت دینی و بی آزار را تشکیل میدهد.

این اظهارات دونالد ام. بارت، دبیر کلّ جامعه بین المللی بهائی است. دیانتی که ۱۳۷ سال از عمر آن میگذرد و مرکز آن در حیفا قرار دارد.

آقای بارت گفت از هنگام بقدرت رسیدن رژیم اسلامی در ایران در سال ۱۹۷۹ تا به حال هشتاد و یک نفر بهائی اعدام و تعداد بیشتری زندانی و یا مفقود شده‌اند که بیم کشته شدنشان میرود.

در بسیاری از موارد تنها اتّهام آنان - که حـتّی قابل طرح در دادگاه هم نیست و فقط ممکن است از طرف اراذل و اوباشی که میتوانند مردم را شکنجه و سنگسار کرده و حتّی به آتش بکشند مطرح شود - آنست که بهائیان پیروان یک دین متروک هستند و بنا بر این نمیتوانند از حقوقی که سایر ادیان مانند یهودی، زرتشتی و مسیحی دارند برخوردار باشند.

بنا بر گفته مقامات دولت ایران چون مرکز بهائیان در اسرائیل قرار دارد بنا بر این آنها جاسوس این کشور هستند.

آقای بارت رئیس سابق شرکت نفت گالف اظهار داشت "در نتیجه بهائی ستیزی که رسماً حمایت میشود، در حدود ده هزار نفر بی خانمان شده و عدّه بیشتری به خاطر آنکه استخدام نمیشوند از عهده مخارج زندگی خود برنمی آیند.

در تاریخ دوّم سپتامبر، شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل، پس از رسیدن به این نتیجه که آزار بهائیان در نتیجه عدم تحمّل دیانت آنان و بقصد از بین بردن آن در زادگاه خود میباشد، دو قطعنامه با توافق آراء به تصویب رساند که طی آن از ایران خواست که "از حمله بیشتر به جامعه بهائی جلوگیری به عمل آورده و آزادی عقیده آنان را تأمین کند."

سه کشور مسلمان مصر، سودان و مراکش نیز در این قطعنامه شرکت داشتند.

با همه اینها، آقای بارت که در باغات زیبای مرکز جهانی بهائی در این گفتگو شرکت کرده بود پیش بینی کرد که شرایط برای همکیشان ایرانی او قبل از آنکه بهتر شود بدتر خواهد شد.

او گفت "ما میدانیم که برای محو و نابودی دیانت بهائی در ایران، یک نقشه حساب شده و سیستماتیک در کار است."

او اضافه کرد اکثر کسانی که در ایران اعدام شده‌اند از سران بهائی بوده‌اند و چون در این دیانت طبقه روحانی وجود ندارد همه آن سران را زنان و مردان عادی تشکیل میدادند.

در تاریخ ۲۱ اوت، کلیه ۹ نفر اعضای محفل روحانی ملّی ایران که عالیترین مرجع بهائیان در آن کشور را تشکیل میدادند، در حالیکه در یک خانه شخصی جلسه ملاقات داشتند دستگیر شدند. مقامات دولتی هرگز از این دستگیری سخنی بمیان نیاوردند و سرنوشت این افراد نامعلوم است.

نمونه‌ای از حمله به بهائیان که در ایران صورت میگیرد بقتل رساندن دکتر منوچهر حکیم، پزشک برجسته‌ای بود که در تاریخ ۱۲ ژانویه در مطبّ شخصی خودش در تهران به ضرب گلوله از پای درآمد.

با وجود احتمال خطرات فراوانی که وجود داشت، در مراسم تشییع جنازه وی در حدود ۴ هزار نفر شرکت کردند.

اوضاع در ایران برای بهائیان چنان وخیم است که آنان جرأت جمع شدن برای تشکیل جلسات محافل محلّی خود را ندارند. این جلسات با حضور نه نفر از اعضای منتخب جامعه تشکیل میشود. زنان نیز مانند مردان صلاحیت شرکت در این انتخابات را دارند.

مرکز جهانی بهائی با در نظر گرفتن اینکه اعتراض در مقابل آنچه که در ایران رخ میدهد، بخصوص اگر از یک کشور یهودی صورت بگیرد میتواند بهائیان را در معرض خطر بیشتر قرار دهد مدّتها در مقابل این اقدامات در ایران سکوت کردند، ولی اکنون مرکز جهانی بهائی در پی آن است که با تمام امکانات از مردم و کشورهای جهان بخواهد تا برای پایان دادن به این مظالم اقدام کنند.

عقیده‌ای در دیانت بهائی که برای شیعیان افراطی قابل قبول نیست آن است که با وجود پیامبران اولوالعزم مانند موسی، بودا، مسیح و محمّد، آنها هنوز به لزوم ادامه ظهور پیامبران و ادیان جدید برای بشریتی که مدام در حال پیشرفت است اعتقاد دارند.

بهائیان به وحدت عالم انسانی و بوحدت ادیان که همگی از یک منشأ الهی سرچشمه میگیرند اعتقاد دارند و کتب مقدّس سایر ادیان را هم در کنار کتب مقدّس خود مطالعه میکنند.

در حالیکه بهائیان در رژیم محمّد رضا شاه پهلوی نیز دچار ظلم و تبعیض بودند ولی اکنون به حمایت از دیکتاتور قبلی متّهم میشوند. در اصل دیانت بهائی پیروان خود را از دخالت در سیاست منع نموده است.

بهائیان به دشمنی با اسلام متّهم میشوند ولی در حقیقت بغیر از خود اسلام، بهائیت تنها دیانتی است که حضرت محمّد را بعنوان پیامبر الهی میشناسد.

بخاطر شناختن حقوق مساوی برای زنان، بهائیان را به اشاعه فحشاء، زناکاری و بی اخلاقی متّهم میکنند. چون در ایران ازدواج بهائی به رسمیت شناخته نشده، خانواده‌های بهائی را به زندگی در بی‌عفتی متّهم میکنند.

دیانت بهائی در سال ۱۸۴۴ در ایران ظاهر شد. سیّد علی محمّد ملقّب به "باب" ادّعا کرد که دوره‌ای جدید از صلح و برابری در جهان آغاز شده است. شش سال بعد از این ادّعا او را اعدام و در حدود ۲۰ هزار تن از پیروانش را به قتل رساندند.

یکی از مکانهای مقدّس برای بهائیان، آرامگاه باب در حیفا است که گنبد طلائی آن در بین درختان سرو میدرخشد. این مکان در میان هکتارها باغ گل و پارکهای سرسبز قرار دارد و با آنکه متعلّق به بهائیان است ولی پذیرای عموم میباشد.

سال گذشته در حدود ۲۰۰ هزار بهائی از ۱۳۲ کشور جهان این محل را بازدید کردند. پرجمعیت ترین جوامع بهائی اوّل در هندوستان و سپس در ایران و بولیوی دیده میشوند.

بهائیان در حال ساختمان بنای بیت العدل اعظم در این محل هستند که مشرف به پارکی دلپذیر است. اکثر نوعروسان اسرائیلی برای گرفتن عکس های یادگاری به اینجا میآیند، ولی در ایران خانه باب را خراب و بجایش پارکینگ ساخته اند.