[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

[نشریه:] پیام بهائی

[تاریخ:] اوت و سپتامبر ٢٠١٠

[شماره:] ٣٧٠ - ٣۶٩

[صفحه:] ١٠٢ - ١٠٠

 

یک ماجرای شرم آور

داستان غمبار بهائیان ایول مازندران

ایول دهکده‌ای نزدیک کیاسر از توابع ساری که در مسیر راه ساری – سمنان واقع است.

به مانند دیگر دهات قدیمی ایران اغلب ساکنان آن با یکدیگر نسبت خویشاوندی داشته و یا دوستی اجدادی دارند. از همان آغاز امر جمعی از ساکنین آن به دیانت بهائی ایمان آوردند، ولی این امر تغییری در روابط دوستانه و رفت و آمدهای ایشان نداشت.

در سال ١٣۶٢ [١٩٨٣]، بیست خانوادۀ بهائی کشاورز ساکن این روستا، همزمان با اوج گرفتن تحریکات بر علیه این جامعۀ مذهبی، ابتدا برای برگشتن از دین خود و قبول اسلام در حسینیه زندانی شدند و چون تهدید و تحبیب نتیجه نداد پس از چند روز مقاومت سرانجام آنان را به خاطر حفظ اعتقادات دینی شان از روستای خود بیرون کردند. از آن زمان اینان اجازه داشتند سالانه برای برداشت محصول با داشتن اجازه نامه از پاسگاه ژاندارمری و ادارۀ دادگستری به منازل خود به ده باز گردند.

اقدامات ٢۶ ساله این روستائیان برای بازگشت به زادگاه خود، از جمله شکایت در مرکز استان مازندران و شهرستان کیاسر و هم چنین شکایت به اولیای امور مملکتی به نتیجه نرسید.

در اردیبهشت ١٣٨٨ (مه ٢٠٠٩) قبرستان بهائیان روستای ایول برای فروش به مزایده گذاشته شد و این مطلب در دو روزنامۀ کثیرالانتشار همشهری و ایران از تاریخ ٢۶ اردیبهشت ١٣٨٨ تا ٣ خرداد ١٣٨٨ [١۶ تا ٢٣ مه ٢٠٠٩] درج گردید. نام فروشندۀ این گورستان «سازمان اموال و املاک ستاد» اعلان شد. گلستان جاوید ایول ٩۴١ متر مربع وسعت دارد و مبلغ پایه برای مزایده دویست و پنجاه میلیون ریال تعیین شد (با شرایط نقد واقساط). این قبرستان قدمت ١٠٠ ساله داشت که بهائیان روستای ایول اموات خود را در این مکان دفن می‌کردند.

-از آغاز سال شمسی ١٣٨٩ [آوریل ٢٠١٠] شایعاتی مبنی بر تخریب کامل خانه‌های بهائیان ایول به گوش می‌رسید. بهائیان ایول از این امر به ژاندارمری کیاسر و دادگستری ساری شکایت نمودند ولی با بی‌اعتنایی ایشان روبرو گشتند. در نخستین روزهای ماه تیر ١٣٨٩ [ژوئن ٢٠١٠] با چهار بولدوزر که از خارج به ده آورده بودند به تخریب و آتش زدن ۵٠ خانۀ بهائیان پرداختند و برخی را با خاک یکسان نمودند.

رادیو فردا با یکی از بهاییان که اطّلاعات دقیقی در باره تخریب این خانه‌ها دارد مصاحبه‌ای انجام داده که در زیر آن را به نقل از پایگاه خبری هرانا (سازمان هواداران حقوق بشر) نقل می‌کنیم.

درخشان: روستای ایول از توابع شهرستان ساری، نزیک کیاسر است. به گفته خودشان، با هماهنگی‌های انجام شده، حدود ۵٠ خانه متعلّق به بهائیان را با کمک چهار بولدوزر تخریب کرده و آتش زده‌اند.

منظور شما از لفظ «خودشان» چه کسانی است؟

به گفتۀ خود محلّی‌های همانجا، که (می‌گویند) ما با هماهنگی‌هایی که صورت داده‌ایم، این کارها را انجام می‌دهیم. جریان این بود که از قبل زمزمه‌هایی برای تخریب کردن بود. می‌گفتند که قرار است این روستا را تخریب کنند و خانه‌های بهائیان را به آتش بکشند، امّا ما چنین چیزی را باور نمی‌کردیم. با همه این تفاسیر ما به فرمانداری، استانداری و به بخشداری رفتیم. به آنها اطلاع دادیم که «آقا یک چنین چیزی دارند می‌گویند، آیا چنین امکانی هست».

آنها گفتند: چنین مطلبی ممکن نیست، شما اصلا نگران نباشید: خوب! ما دلمان قرص شد، امّا به صورت اتفاقی آقای محمود پیری به همراه خانواده‌اش به سمت ایول می‌رفته، بلافاصله ماشینش که وارد محل می‌شود، مورد ضرب و شتم شدید و فحاشی بسیار قرار می‌گیرد که چرا اینجا آمده‌ای؟ و در همین زمان متوجه می‌شود که اتفاقاً خانۀ ایشان را داشته‌اند تخریب می‌کردند.

چه کسانی بودند که ایشان را مورد ضرب و شتم قرار دادند؟

محلّی‌های همانجا. چون بلافاصله او را هدایت می‌کنند که از آنجا برود و می‌گویند که شما تا ۴٨ ساعت حق ندارید که به سمت محل بیایید. متأسفانه باید اعلام کنم که ۵٠ خانه را با کمک چهار بولدوزر و در واقع با کمک ساکنان محلّی همانجا تخریب کرده‌اند، واقعاً عجیب است که یکباره ۵٠ خانه را تخریب کنند و به آتش بکشند.

آقای درخشان الان ساکنان این ۵٠ خانه در چه وضعیتی هستند؟ وسایلشان چه شده است و خودشان در چه وضعیتی قرار دارند؟

ما هر خانه‌ای که می‌رویم، دارند گریه و زاری می‌کنند، البته این نکته را باید بگویم که دوستان ما ساکن آنجا نبودند. در سال‌های اوایل انقلاب، یعنی در روز هفتم تیر سال ١٣۶٢، این دوستان را از آنجا بیرون کردند، آمدند و گفتند که شما باید حتماً مسلمان بشوید. تهدیدهای آنچنانی کردند، آنها را با بیل و کلنگ زدند و در مسجد حبس کردند و از آنجا بیرون کردند.

از آن تاریخ به بعد، اینها هر سال در زمان برداشت محصولشان دو یا سه روز از پاسگاه و دادگستری نامه می‌گرفتند که بتوانند به آنجا بروند و این دو سه روز را حداقل در خانه‌هایشان بمانند و بتوانند زمین‌هایشان را کشت کنند. اگر چه قسمت اعظمی از زمین‌ها را گرفته بودند و ...

آقای درخشان یعنی مالکان این خانه‌ها و مزارع برای مراجعه به خانه خودشان ناگزیر بودند که هر بار نامه بگیرند؟

دقیقاً. هر بار و یا هر سالی که می‌خواستند به آنجا بروند، از دادگستری نامه می‌گرفتند که بتوانند دو روز سه روز در خانه‌های خودشان بمانند. در این مورد به ارگان‌های مختلف سر زدیم. هر جا که رفتیم با بی‌اعتنایی و بی‌مهری مواجه شدیم، وقتی به بخشداری رفتیم، به آنها گفتیم آقا دارند خانه‌هایمان را تخریب می‌کنند. به ما ایراد گرفتند که نامه و شکایتی که نوشته‌اید، علیه نظام است. حتی تهدید به بازداشت کردند. که شماها را هم بازداشت می‌کنیم. گفتیم الان خانه‌هایمان دارد تخریب می‌شود. ما بهایی و هموطن شما هستیم. ما که بیگانه نیستیم ما اسراییلی نیستیم، انگلیسی نیستیم، آمریکایی نیستیم، به خدا ایرانی هستیم، ما باید چکار کنیم؟ به داد ما برسید، به خدا مانده‌ایم چه کار بکنیم؟

آقای درخشان این کسانی که این برخوردها را می‌کنند، بیشتر دولتی‌ها هستند یا خود مردم محلّی؟

تصوّر خود شما چیست؟ فکر می‌کنید ۵٠ تا خانه که هر خانهای یک آخور و یک جا برای نگهداری هیزم داشته چطور ممکن است بدون هماهنگی تخریب شود؟ ما هم قبل از تخریب و هم در حین تخریب اطلاع دادیم، به نظر شما چگونه باید باشد؟ و علاوه بر این، دوستان ما اطّلاع داده‌اند. ولی متأسفانه هیچ کاری برای جلوگیری از این اتفاق نکردند.

این بولدوزرهایی هم که آورده بودند احتمالا از طرف بخشدار یا فرماندار بوده است؟

ما نمی‌داینم و نمی‌توانیم این جور بگوییم که از طرف چه کسی بوده است؟ متأسفانه هر چی بوده، الان تخریب کامل انجام شده است. جالب اینجا است که ما یک یا دو روز قبل خدمت استاندار رفته بودیم، به معاون استاندار گفتیم امکان چنین اتفاقی وجود دارد. جوابی که معاون استاندار داد خیلی تأمّل برانگیز است. ایشان فرمودند: «استاندار مثل پزشک یک جامعه می‌ماند، اگر حس کند که غده‌ای در بدنه جامعه مضر است می‌تواند آن را بر دارد» حال من این را از شما سوال می‌کنم: «آیا کشاورزان بهایی روستای ایول همان غدۀ مضر جامعه هستند؟».

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکته‌ای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]