[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

 

۶۹ /۱۲ / ۸

۱۴ شهرالسّلطان ۱۳۵

۱۲ بهمن ماه ۱۳۵۷

 

توسط محفل مقدّس روحانی شیّدالله ارکانه

یاران و یاوران اسم اعظم در کشور مقدّس ایران علیهم بهاءالله ملاحظه فرمایند.

ای مُنادیان ملکوت ابهی در این احیان که امر اعزّ الهی در سراسر جهان رو بتقویت و استحکام است و تا رضوان آینده فتوحات حاصلۀ پنجساله گذشته وارد مرحلۀ جدیدی میگردد تحوّلات عظیمی در مهد امرالله واقع شده و حوادثی پیش آمد نموده است و جامعه پیروان امر حضرت بهاءالله را که ادنی مداخله‌ای در امور سیاسیّه نداشته و افراد آن همواره خادم صدیق ملک و ملّت میباشند، در سراسر این سرزمین دچار مشکلات و تضییقات عدیده ساخته بقسمی که منجر بضرب و جرح و زجر و قتل نفوس بیگناه و غارت اموال و تخریب اماکن و حرق مساکن و وارد ساختن انواع صدمات و لطمات جانی و مالی بیشمار شده که طبق آمار و احصائیه موجود تا امروز در ۱۴۹ شهر و قریه جمعاً بیش از پانصد خانه مسکونی و محلّ کسب و کار احبّاء به آتش کشیده شده و از حیّز انتفاع ساقط گردیده و خسارات وارده از صدها میلیون تومان متجاوز است.

البته این محفل بحکم وظیفه روحانی و وجدانی ضمن اعزام فوری نمایندگان خود به ولایات سعی کرده است در اسرع اوقات بکمک ایشان بشتابد و تا حدودی که امکان داشته و در مقدرت مالی بوده در اختیار گذارده و از هرگونه مساعی مادّی و معنوی فروگذار ننموده و از طرفی احبّای عزیز الهی از بذل درهم و دینار دریغ نورزیده و حتی‌المقدور با ارسال تبرّعات کریمانه خویش این محفل را یاری فرموده‌اند که موجب کمال تمجید و تقدیر است.

از سوی دیگر در هر مورد چه در منطقه بروز حادثه و جه در مرکز بتمام مراجع امور تظلّم گردیده و بمقامات ذیربط عرایض کتبی خود را تقدیم داشته و همچنین ملاقاتهای لازم نیز با ایشان بعمل آمده و چون ستایندگان اسم اعظم در ممالک خارجه از جریان احوال این مظلومان مطلّع شدند آنان نیز بسهم خود اقدامات ممکنه را مبذول داشته و کمکهای بیدریغ را جهت برادران و خواهران روحانی ایران ارسال نموده‌اند و با فرستادن نامه‌ها و تلگرافات عدیده خود را در مشکلات و ناراحتی‌های یاران این مرز و بوم سهیم و شریک دانسته‌اند و از هیچ کوششی خودداری نورزیده‌اند

دقّت و تعمّق در این ابتلائات و اضطرابات و بلایا و مشاکل عظیمه‌ای که احاطه نموده ما را به خطاب مهیمنی که بیش از پنجاه سال قبل از قلم معجز شیم حضرت ولی محبوب امرالله صادر گردیده متوّجه میسازد که میفرماید. قوله عزّ بیانه:

«اگر چنانچه در مستقبل ایّام آفات گوناگون آن سرزمین را احاطه نماید و انقلابات کشوری بر تضییقات حالیه و محن وارده متواتره بیفزاید و افق آن اقلیم جلیل تاریکتر گردد ملول و اندوهگین مگردید و از مسلک و منهج قویم خویش که مواظبت و سعی مستمر متمادی در ازدیاد و استحکام و اشتهار و اعزاز مؤسسات امریّه است سَرِ موئی منحرف نگردید استخلاص این فئه مظلومۀ بیگناه از قیود اسارات و چنگ ارباب ظلم و عداوت ضوضاء و هیجان عمومی را مقتضی و حصول عزت و رخاء و آسایش حقیقی از برای اهل بهاء مقاومت و مخالفت و شور و آشوب اهل حقد و جفا را مستلزم پس اگر چنانچه تلاطم دریای بلا ازدیاد یابد و طوفان محن و رزایا از شش جهت آن جمعیّت مظلوم را احاطه نماید بحق‌الیقین بدانید و آنی مترّدد نمانید که میعاد نجات و میقات جلوۀ موعود دیرینه نزدیک گشته و وسائل وفیره فوز و نصرت عظمی از برای ملّت ستمدیدۀ بها در آن کشور مهیّا و فراهم شده قدم ثابت لازم و عزم راسخ واجب تا این مراحل باقیه طیّ گردد و مقصود و آمال اهل‌بها در اعلی‌المقامات پدیدار گردد و جلوۀ حیرت انگیز نماید هذه سنّةالله و لن تجد لسنّةالله تبدیلا» انتهی

(استخراج از توقیع مبارک مورّخه ۱۱ ژانویه ۱۹۲۸ خطاب بمحفل روحانی مرکزی ایران)

بنابر این بر عموم یاران الهی مهد امرالله لازم و واجب است که در این ایّام در کمال تسلیم و رضا متوّحش نگردند و ابداً خوف و اضطراب بخود راه ندهند و این نکته دقیقه را که جمال‌ قدم جلّ اسمه الاعظم میفرماید: قل کلّ من عندالله همۀ امور را از جانب حضرت حیّ قیّوم بدانند و قضایای الهیّه را شاکر و حامد باشند و در نهایت استقامت و متانت و هوشیاری و اطمینان و تمسّک بدین‌الله و تشبّت بمذهب‌الله بحبل دُعا و مناجات متوّسل گردند و چارۀ امور را از حضرت مسبب‌الاسباب صمیمانه رجا نمایند در بارۀ ایران و ایرانیان دعا کنند که بعنایت پروردگار عالمیان همگی از این مشاکل خلاصی یافته به آنچه خیر و صلاح و سعادت این کشور بلند اختر است توفیق یابند. سزاوار چنانست که مکرّر در مکرّر صبح و شام آثار الهی را تلاوت و زیارت نمائیم و بموجب تعالیم مُبارکه عمل کنیم علاقه‌ای بشئون دنیّویه نداشته باشیم، شایعات را اعتنا نکنیم و هر شایعه‌ای را تا حقیقت آن معلوم نشده بدیگران نگوئیم و وحشت در قلوب ایجاد نکنیم اخبار صحیح امری را از محفل روحانی خویش جویا شویم و در تقویت روحیّه یکدیگر کوشا باشیم و بیقین مبین این بیان حضرت عبدالبهاء جلّ ثنائه را آویزه گوش کنیم که میفرماید:

«جمال ابهی از ملکوت غیب و جبروت لاریب تائید میفرماید و افواج عون و صون او چون تتابع امواج میرسد...» (صفحۀ ۴۲۳ مکاتیب عبدالبهاء جلد اوّل)

 

با تقدیم تحیّات روحانیه

منشی محفل قائم مقامی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکته‌ای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]