[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

[آرم]

محفل روحانی ملّی بهائیان ایران

نمرهٴ: ۳۹۸۶

ضمیمه: اوراق

 

تاریخ: ۱۳ شهرالبهاء ۱۰۱

مطابق: ١٣ فرودین ۱۳۲۳

 

جناب آقای نخست‌وزیر

به کمال احترام به عرض عالی می‌رساند: اخیراً در نقاط مختلفهٴ کشور جمعی از نفوس متعصّب و مفسدت‌انگیز مانند ادوار هرج و مرج سابق، نسبت به بهائیان شروع به تعرّض و ایذاء نموده و از ضرب و شتم و جرح و سوزاندن درب عمارات و غارت برخی از منازل و حتّیٰ تعرّض به نسوان مضایقه نکرده، صدمات و خسارات گوناگون وارد و در بعض نقاط عدّه‌ای را متواری ساخته‌اند. هر چند در مرکز به مقامات مربوطه مراجعه گردیده و احکام و دستوراتی برای رسیدگی به شکایات و حفظ حقوق مظلومان صادر شده، ولی متأسّفانه مؤثّر واقع نگشته و مأمورین محلّی چنان که باید و شاید در مقام جلوگیری بر نیامده، بلکه در بعض نقاط خود آنان مانع رفع اغتشاش نیز بوده‌اند. به موجب اطّلاعات موثّقهٴ دقیقه که از بعض نقاط واصل گردیده، چندی قبل وزارت کشور طیّ مکتوبی متّحدالمآل بدون موجب و علّتی، دستور جلوگیری از تبلیغات بهائیان را صادر نموده و این دستور بنفسه محرّک اشخاص متعصّب و ماجراجو شده و بهانه برای قیام علیه بهائیان به دست آنان داده است و حال آن‌که بر خاطر محترم عالی و سایر اولیای امور کاملاً مکشوف است که اساس عقاید و روش اهل بهاء مسالمت و اطاعت نسبت به مقرّرات مملکت و حسن سلوک و معاشرت با عموم و عدم تظاهر در امور دیانتی و سکون و آرامش بوده و هیچ‌گاه به حرکت و اقدامی که بر خلاف انتظامات عمومی و باعث فتنه و فساد گردد مبادرت ننموده و نخواهند نمود. صدور دستور متّحدالمآل مزبور و همچنین احکام و دستورات مبهم و غیر مؤثّری که بعد از آن از مقامات مربوطه صادر گردیده، به وقوع حوادث مؤلمهٴ اخیره کمک نموده و بر خلاف نصّ قانون اساسی و اصول مدنیّت و آسایش اجتماعی؛ به عنوان بهائی بودن، سلب مصونیّت جان و مال و آسایش عدّه‌ای از اهالی آرام و مطیع مملکت را نموده است و چون از حوادث مزبوره جلوگیری به عمل نیاید، آتش فساد به مرور مشتعل‌تر و دامنهٴ سرایت آن به نقاط سایره وسیع‌تر می‌شود و بیم آن می‌رود که خاطره‌های وحشت‌انگیز ادوار سالفه تکرار و جمعی از ایرانیان که در نزد ملل راقیهٴ متمدّنهٴ جهان، سلیم و خیرخواه ابناء انسان شناخته شده‌اند، [در] معرض قتل و غارت قرار گیرند. البتّه تشخیص این‌که این رویّه تا چه اندازه با وضعیّت امروزی مخالف مصالح و حیثیّات کشور است، با اولیای محترم امور می‌باشد.

بهائیان تا کنون همواره تحمّل انواع صدمات و لطمات نموده و حتّیٰ در مواردی که مأمورین محلّی بی‌مهری کرده و در مقابل متعدّیان سکوت اختیار و یا با آنان سرّاً و جهاراً مساعدت و همراهی نموده‌اند، به دفاع برنخاسته، جز مراجعه و تظلّم به مقامات رسمی اقدامی ننموده‌اند. حال نیز برای جلوگیری از ادامه و توسعهٴ تعدّی و اغتشاش و رفع ظلم از عدّه زیادی از خانواده‌های ایرانی، مخصوصاً از حضور محترم عالی تمّنیٰ و استدعا می‌نماییم اوامر اکیدهٴ صریحه به مقامات مربوطه صادر فرمایند تا هر چه زودتر از اقدامات اشرار و مفسده‌جویان جلوگیری قطعی شده و مرتکبین تعقیب و مجازات گردند. اینک برای مزید استحضار خاطر محترم، خلاصهٴ حوادث اسفناکی را که در نقاط مختلفه واقع شده، تلواً از لحاظ عالی می‌گذرانیم که نسبت به هر یک توجّه مخصوص و عاجلی مبذول فرمایند. ایّام عزّت و شوکت مستدام باد.

منشی محفل روحانی ملّی بهائیان ایران،

/ علی‌اکبر فروتن/

[امضاء]

[مهر[ محفل روحانی ملّی بهائیان ایران

 

خمین:

در خمین اعلاناتی علیه بهائیان به دیوارها الصاق و نفوسی را که با آنان معامله می‌نمایند و یا به آنها خانه اجاره دهند، به سختی تهدید نموده‌اند.

گیلان دماوند:

در ایّام محرّم اهالی گیلان علیه چند نفر بهائی مقیم آن سامان قیام و شورش و بلوا نموده و در مسجد اجتماع و اخراج آنان را از محلّ خواستار بوده‌اند.

بهار همدان:

یوم جمعه دهم عاشورا عدّهٴ کثیری از مفسدین محلّی به خانه‌های بهائیان آن محلّ هجوم نموده، درب و پنجره‌ها را شکسته، نفوسی را مضروب و اموال برخی را غارت نموده‌اند و بعد از چند روز دیگر مجدّداً به باغات آنان رفته، اشجار را ریشه‌کن و اراضی زراعی ایشان را لگدکوب و پایمال نموده‌اند و الی حال نیز تعدّی و تجاوز نسبت به بهائیان ادامه دارد و اهالی از معامله و داد و ستد با آنان احتراز دارند.

محلّات:

در محلّات یکی از بهائیان را به سختی مضروب و درب منزل و دکّان نجّاری دیگری را طعمهٴ آتش نموده و از خرید و فروش با آنان خودداری و پیوسته آنان را تهدید و تخویف می‌نمایند.

دامغان:

در دامغان اهالی داد و ستد با بهائیان [را] حرام نموده و همواره آنان را تهدید به ضرب و قتل می‌نمایند و صریحاً اظهار می‌دارند که بر حسب فتوای مجتهد محلّ خون بهائیان حلال و مباح است.

بَرزُک کاشان:

در برزک کاشان اهالی به کمال خشونت و سختی با بهائیان رفتار و اشجار آنان را قطع و از هر حیث ایشان را دچار اذیّت و آزار ساخته‌اند. در نطنز کاشان، اشرار خانه‌های بهائیان را سنگ‌باران نموده و یکی از اشرار معروف محلّ موسوم به محمّدِ حمیده، همواره متعرّض احبّاء و آسایش از بهائیان معدود آن سامان به کلّی مسلوب است.

رودسر گیلان:

در رودسر، اهالی پیوسته بهانه‌جویی و عرصه را بر بهائیان تنگ نموده و اجناس و اشیاء مغازهٴ یکی از آنان را به عنف و جبر بیرون ریخته‌اند.

مبارکه و قهفرّخ اصفهان:

در مبارکه و قهفرّخ همواره جمعیّت ماجراجو نسبت به بهائیان توهین و تحقیر و تهدید روا داشته و یکی از بهائیان قهفرّخ را کتک زده و از محلّ متواری نموده‌اند.

سامان اصفهان:

در سامان اصفهان اشرار به خانه آقای ابراهیم ماهرو و آقای نورده که جدیداً به آن محلّ رفته بوده‌اند، هجوم نموده، کتب ایشان را غارت و آنان را مضروب و از محلّ خارج نموده‌اند.

بندرجز:

در بندرجز شخصی واعظ به نام صدر، لجّاره و اشرار را علیه بهائیان تحریک و شب‌نامه‌هایی بر ضدّ آنان تنظیم و توزیع می‌نماید.

قروهٴ کردستان:

در قروهٴ کردستان درب منزل آقای فرج عبدی را آتش زده و اشرار محلّ به ایشان و عائله‌شان هجوم نموده‌اند و به تحریک آقای هدایی نمایندهٴ معارف، استاد غلام‌حسین خیّاط را زیاده از حدّ می‌زنند و اجناس و اثاثهٴ او را می‌برند. در اثر این شرارت، عیال بیچاره‌اش سخت متوحّش می‌شود و بعد از چند روز صعود می‌کند.

زابل:

در زابل آقای عطاءالله شبرخ را به سختی مضروب ساخته‌اند و چند نفر از اهالی به درب منزل یکی از بهائیان زابل رفته، به عنف وارد خانه شده، ایشان را به سختی مضروب می‌سازند.

تاکستان:

اطفال و معلّمین به محصّلین بهائی توهین نموده و به آنان ناسزا می‌گویند و به دستور آموزگاران، شاگردان بهائی را می‌زنند، به قسمی که چندی اطفال بهائی ناچار، از رفتن به مدرسه خودداری می‌نمایند. اراذل و اوباش چند مرتبه قصد غارت دکاکین بهائیان را نموده و اقدام به شکستن قفل کرده، ولی خوش‌بختانه موفّق نبوده‌اند. خانه‌های بهائیان را مکرّر سنگباران نموده و بعض از نسوان را مجروح ساخته‌اند.

شهرضا:

نه نفر از اهالی در معابر و اسواق نسبت به بهائیان بدگویی و توهین نموده و اطفال در موقع تلاقی با آنان لسان به ناسزا و دشنام باز و با فریادهای (بابی) مردم را به اهانت تحریک می‌نمایند. بهائیان را به حمّام راه نمی‌دهند. امام جمعهٴ محلّ و چند نفر از علماء بر رأس منبر مردم را به مخالفت با بهائیان تشویق و تحریک می‌نمایند.

آذربایجان، آذرشهر:

در آذرشهر اهالی به تحریک میرزا محسن واعظ، روز پنج شنبه ۴ اسفند ۱۳۲۲ سینه‌زنان و شیون‌کنان با چوب و چماق به منزل آقای حسین چیت‌ساز و آقا زین‌العابدین بالازاده هجوم آورده و اشیاء و اثاثهٴ ایشان را غارت نموده‌اند. محرّکین اصلی علاوه بر میرزا محسن واعظ عبارتند از: ملّامحسن پیش‌نماز، عسگر سبزه‌چی، شفیع‌زادهٴ خبّاز، صادق صالحی.

آذربایجان، گاوگان

بر اثر تحریکات ملّا میرزا حسن واعظ و سایر ملّاها، اهالی گاوگان علیه بهائیان اقدام و درب خانهٴ یکی از آنان را می‌شکنند و پیوسته آنان را تهدید به قتل و غارت می‌کنند.

آذربایجان، اسکو:

در اسکو اعلانات جعلی از طرف بهائیان برای تحریک احساسات مردم عوامّ و اهالی را بدین طریق علیه آنان اغوا می‌نمایند.

آذربایجان، مراغه:

جمعی از اشرار درب خانهٴ یکی از بهائیان را آتش زده و اعلانی تهدید‌آمیز به درب خانه نصب و همواره بهائیان آن محلّ را به عناوین مختلفه اذیّت می‌نمایند.

مشهد زلف‌آباد (عراق):

بر اثر تحریک شیخ اسمعیل، متصدّی دفتر ازدواج و طلاق اهالی علیه بهائیان مشهد زلف‌آباد و قیام و آنان را از ورود به حمّام منع و به وسایل مختلفه موجبات اذیّت و آزارشان را فراهم می‌نمایند و مخصوصاً در مشهد، محمود نامی از بهائیان را برادر شیخ مزبور به زور به منزل خود برده و او را تحت عذاب و شکنجه قرار می‌دهد، به قسمی که مشارٌالیه مشرف به موت می‌گردد.

ورقا (عراق):

 مختار نامی کدخدای قریهٴ اکبرآباد به ورقا آمده و پس از بهانه‌جویی، علی‌حسین مظفّری را به چوب بسته و مبلغ پانصد ریال وجه نقد از او گرفته و اخطار می‌نماید که در ظرف ۲۴ ساعت باید بهائیان قریهٴ ورقا را تخلیه نموده و ... را نیز ببندند. علاوه بر این اشرار و مفسدین شبانه به خانهٴ بهائیان هجوم و آنان را مجبور به فرار می‌نمایند و بعضی را با کارد مجروح می‌کنند.

شاه‌آباد (عراق):

در شاه‌آباد نیز اهالی به تحریک متنفّذین موجبات مزاحمت و اذیّت بهائیان را از هر حیث فراهم نموده‌اند.

فیروزآباد فارس:

عالم محلّ به تحریک آقای محمّدعلی نگهبان، کفیل دارایی و آقای عبدالکریم آموزنده نمایندهٴ فرهنگ و ستوان یکم باقری فرماندهٴ پادگان علیه بهائیان آن سامان شروع به فتنه و فساد نموده، به نحوی که بعض از بهائیان قادر به ادامهٴ توقّف در آن محلّ نگشته و به شیراز رهسپار شده‌اند.

تویسرکان:

در تویسرکان به تحریک یوسف‌علی شکیبی رییس دارایی تویسرکان، اهالی بهائیان را از ورود به حمّام و مراجعه به سلمانی‌ها منع نموده و آنان را نجس و ناپاک اعلان نموده‌اند.

مانیزان ملایر:

در مانیزان ملایر اهالی به عناوین مختلفه بهائیان را اذیّت می‌کنند.

دوغ‌آباد خراسان:

در دوغ‌آباد خراسان اهالی بالاجماع به منازل بهائیان هجوم نموده، درب حیاط را شکسته و به اطاق‌ها داخل شده و آنان را به قتل تهدید می‌نمایند و اغلب اوقات خانه‌ها را سنگ‌باران می‌کنند. یکی از بهائیان را به سختی مضروب ساخته و دست او را می‌شکنند.

گلپایگان:

در گلپایگان مفسدین و مغرضین به تحریک شخصی موسوم به فخرالدّین صافی و پدرش، بهائیان را توهین و تحقیر نموده و اعلانات تهدید‌آمیز به درب و دیوار الصاق می‌نمایند و در کوچه و بازار اشرار نسبت به آنان بدگویی می‌کنند.

آباده فارس:

در صغاد اهالی به هجوم عمومی به خانه‌های بهائیان ریخته، جمعی را مضروب و مجروح و اثاثه‌شان را غارت و منازل برخی را نیز خراب نموده‌اند و این طغیان و فساد به قراء مجاوره از قبیل بهمن و اقلید نیز سرایت نموده و در معمورهٴ آباده نیز هیجان بر پا و الی حال امور آرامش نیافته است.

طهران:

در قریهٴ قلعه ‌حسن‌خان به فتوای ملّا محمّدعلی پیش‌نماز مسجد جمعه، عیال یکی از بهائیان را بدون طلاق مطلّقه دانسته، از منزل او خارج و اثاثه‌اش را توقیف و خود او را نیز متواری نموده‌اند.

 

 

[یادداشت دستنویسی در حاشیهٴ صفحه ١]

به وزارت کشور و استانداران و فرمانداران برای جلوگیری، احکام لازم صادر شود.

۳۰ فروردین ۱۳۲۳

 

[یادداشت دستنویسی در حاشیهٴ صفحه ٢]

[مهر]

ورود به دفتر ریاست وزرا؛

شمارۀ: ۱۴۶۷

تاریخ: ۱۲ اردیبهشت ۱۳۲۳

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]