[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

تاریخ ۱۶ مهر ماه ۲۵۳۵

 

مقام معظم استانداری فارس

با تقدیم نهایت احترام نظر آن مقام منیع را متوجه میسازد که در محلۀ شمشیرگران شیراز خانه‌ای وجود دارد که چون محل بعثت حضرت باب است زیارتگاه بهائیان شرق و غرب جهان به شمار میرود. افراد جامعۀ بهائی در بیش از سیصد مملکت از ممالک عالم از همۀ ملیت‌ها و نژادها و قبیله‌ها روی دل به سوی این بیت مکرم دارند و به قصد زیارت آن از سراسر جهان به مرور و به تدریج در سراسر سال به نحوی که موافق تدبیر باشد و جلب توجه و تعصّب نکند به ایران مسافرت مینمایند و در شهر مبارک شیراز به طواف این خانه موفق میشوند و با قلبی سرشار از احساسات روحانی و ایمانی و تقدیس و تکریم نسبت به این آب و خاک به اوطان خود باز میگردند و مبلغ بی‌نام و نشان در سراسر جهان برای تجلیل کشور مقدس ایران میشوند.

چنانکه برای آن مقام معظم بسهولت در شهر شیراز و در سوابق استانداری قابل تحقیق است همواره مخالفین دیانت بهائی و سایر کسانی که قصد ایجاد اغتشاش در آن شهر داشته‌اند بارها قصد تخریب این خانه یا حمله به حول و حوش آن و ایجاد مزاحمت برای زائرین نموده و حتی برای تحریک اهالی به هجوم عام اقدام کرده و موجبات اخلال امنیت را طوری فراهم آورده‌اند که باعث نگرانی اولیای امور محلی و کشوری شده است. اینک چون یکی از این قبیل اقدامات در همان محل و به همین قصد در شرف شروع است این محفل ناگزیر به حکم وظیفۀ وجدانی و اخلاقی و ملی و مدنی خود آن مقام معظم را نسبت به این امر مستحضر میدارد و اجمال مطلب را چنین بعرض میرساند که در مقابل خانۀ مزبور ساختمان خانه‌ای را که ظاهرا منزل شخصی است و جواز آن بنام آقای سید احمد پیشوا صادر شده است شروع کرده و با نهایت فعالیت بالا برده‌اند که اصل مقصود از بنای آن با توجه به تظاهراتی که می‌نمایند و ترتیباتی که در آن محل می‌دهند یک مرکز تجمع مذهبی بنام حسینیه خواهد بود. این محفل چون نمایندۀ بهائیان ایران است و با توجه به نهایت ایمان و ایقان و اخلاص بهائیان نسبت به مقام کریم و عظیم حضرت سیدالشهداء علیه آلاف‌ التحیة والثناء هرگز جسارت آن نمی‌کند که معاذالله نسبت به تأسیس حسینیه معترض باشد منتهی بر آن مقام معظم باید معلوم باشد که این محل دور افتاده و صعب‌العبور با توجه به ضیق معبر و عدم تناسب با عبور وسائل نقلیه و عدم توافق بنای جدید‌الاحداث با بافت قدیم شهر و مضیقۀ حاصله از تراکم جمعیت هیچ گونه مناسبت با بنای حسینیه ندارد و بنابراین قصد اصلی از تخصیص چنین محلی به تأسیس حسینیه این خواهد بود که خانۀ مزبور را که مورد تقدیس و تکریم و زیارت و طواف بهائیان جهان است مورد تجاوز و تعرض قرار دهند و با تحریک تعصب اهالی و استفاده از احساسات و هیجانات حاصله در حین القاء مطالب و تخدیش اذهان به قصد هجوم به بهائیان موجبات وقوع حوادثی را به صورت غوغا و بلوا فراهم سازند که انعکاس آن در شهر شیراز و کشور ایران وقایع دیگری را نیز از این لحاظ و از همین نوع باعث شود و با توجه به تنوع ملیت زائرین خدای ناکرده از حدود کشور خارج شود و به شرق و غرب عالم سرایت نماید و هیچ کدام از این وقایع اموری نیست که مطلوب بهائیان باشد که نام نیک ایران و حسن شهرت آن را در سراسر جهان نه تنها طالب و شائقند بلکه خود را مروج و مبلغ آن می‌شمارند.

نظر به این مطالب این محفل اگر این گزارش را به حضور آن مقام معظم تقدیم نمی‌داشت از اجرای وظیفه خود در قبال مصالح بلدی و ملی و حفظ امنیت ایالت و مملکت غافل می‌ماند و به همین سبب خویشتن را وجدانا شایسته ملامت می‌شمرد. اینک جدا و اکیدا و در کمال خضوع و خشوع خواستار است که آن مقام معظم ترتیبی فراهم فرمایند تا تأسیس حسینیه از این محلۀ دورافتاده به محل مناسبی در شهر شیراز انتقال یابد تا اولا محل تأسیس آن متناسب با جلالت قدر خامس آل عبا و حرمت شعائر مذهبی اسلامی باشد و خلوص و صفای مراسم روحانی را با تحریک افکار و تخدیش اذهان نسبت به بهائیان مشوب نسازد. ثانیا بیم اختلال امنیت شهر بمناسبت وقوع وقایع محتمله آتیه که هم اکنون علائمی از آن در حوالی و حواشی این بنا در آن شهر مشهود شده است نرود.

با تجدید احترام

از طرف جامعۀ بهائیان ایران

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکته‌ای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]