[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

[برای وضوح بیشتر فقط مطالب و اخبار مربوط به افراد و جامعه بهائی تایپ شده است]

 

[برگرفته از سایت:] جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی

[تاریخ:] ۲۶ شهریور ۱۳۹۳

 

نامه درسا دهقانی یکی دیگر از جوانان محروم از تحصیل که حتی رتبه خود را هم ندیده است خطاب به آقای محمد جواد لاریجانی :

جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی – درسا دهقانی جوان محروم از تحصیل بهائی است که در نامه‌ای خطاب به محمد جواد لاریجانی، دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضائیه اعتراضش را بیان کرده است.

به گزارش جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی، درسا دهقانی در این نامه که در کمپین نه به آزار و زندان هموطنان بهائی انتشار یافته در حالی به محرومیت‌اش اعتراض می‌کند که محمد جواد لاریجانی بیشتر با رد "هر گونه تبعیض و تضییع حقوق افراد به خاطر بهائی بودن" در ایران، اعلام کرد که افراد به صرف بهائی بودن در ایران محاکمه یا از تحصیل منع نمی‌شوند.

متن کامل این نامه به شرح زیر است:

ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﯾﮑﺘﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﺎﺩﻝ

ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻪ ﺁﻗﺎﯼ ﻣﺤﻤﺪ ﺟﻮﺍﺩ ﻻﺭﯾﺠﺎﻧﯽ

ﺑﺎ ﺳﻼﻡ ﺧﺪﻣﺖ ﺭﯾﺎﺳﺖ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﺳﺘﺎﺩ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮ ﻗﻮﻩ ﯼ ﻗﻀﺎﯾﯿﻪ ﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ

ﺍﯾﻨﺠﺎﻧﺐ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﻧﻮﺯﺩﻩ ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﻧﻘﺺ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺁﻥ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻪ ﺩﯾﺎﻧﺖ ﺑﻬﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺩﺭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﻫﺴﺘﻢ. ﺍﯾﻦ ﻣﺤﺮﻭﻣﯿﺖ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺷﺪ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺗﺎ ﺳﻄﺮﯼ ﭼﻨﺪ ﺩﺭ ﺗﻮﺻﯿﻒ ﺩﻝ ﺧﻮﻧﻢ ﻧﻮﯾﺴﻢ: ﺩﻟﻢ ﺍﺯ ﻏﺼﻪ ﺧﻮﻥ ﺍﺳﺖ ﻗﻠﺒﻢ ﭼﻮ ﻗﻠﺐ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺍﺳﺖ ﭼﻪ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯾﻦ ﻏﺪﻩ ﯼ ﺑﺪﺧﯿﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﯾﺎﺑﺪ ﺗﺴﮑﯿﻦ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩﯾﺪ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺵ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺍﺧﺮﺍﺝ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻣﻦ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻢ ﮐﻪ ﻧﻘﺺ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﯾﻢ ﺷﺎﻫﺪﯼ ﮔﻮﺍﻩ ﺑﺮﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻫﺴﺘﯿﻢ.

ﺷﻤﺎ ﮔﻮﯾﯿﺪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺻﺮﻑ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺍﺧﺮﺍﺝ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺍﺧﺮﺍﺝ ﺷﺪﻥ ﻫﻢ ﺩﺭﯾﻎ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ. ﻟﯿﮏ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎبل ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻧﯿﺴﺖ ... ﻣﺤﺾ ﺍﻃﻼﻉ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﭘﺪﺭﻡ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻋﻠﻢ ﻭ ﺻﻨﻌﺖ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺍﺧﺮﺍﺝ ﺷﺪ ﺣﺎﻝ ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻘﺺ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻡ ﻭ ﻻﺑﺪ ﻧﻪ ﺳﺎﻝ ﺩﯾﮕﺮ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﮐﻮﭼﮑﻢ. ﻭﻟﯽ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﻧﺪ ﺗﺎ ﮐﯽ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﻦ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﯿﺴﺘﻢ ...ﻫﺮﮔﺰ ... ﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺼﺮﺍﻧﻪ ﺩﺭﺱ ﺧﻮﺍﻧﺪﻡ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﻮﻝ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﺑﺖ ﮐﺘﺐ ﺗﺴﺖ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻢ ﻭ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻢ ﻭ ﺩﺍﻧﺶ ﺫﺭﻩ ﺍﯼ ﭘﺸﯿﻤﺎﻥ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﭼﻪ ﮐﻪ ﻋﻠﻢ ﺁﻣﻮﺯﯼ ﺩﺭ ﺩﯾﻦ ﻣﻦ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺩﺭ ﻭﻫﻠﻪ ﯼ ﺑﻌﺪ ﻣﺤﺮﻭﻣﯿﺖ ﺍﺯ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺩﺭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﺘﺮﻗﺒﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻬﺎﯾﯿﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ... ﺗﺎ ﭼﺸﻢ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﯾﻢ ﺗﻬﻤﺖ ﺟﺎﺳﻮﺱ ﻭ ﻧﺠﺲ ﻭ ﻣﻔﺴﺪ ﻓﯽ ﺍﻻﺭﺽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺯﺩﻧﺪ ﻭ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺎ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪﺍﻥ ﺗﺒﻌﯿﺾ ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪﻧﺪ. ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻡ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺑﯿﺶ ﻧﺒﻮﺩﻡ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﺎﻣﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻟﯿﺴﺖ ﻗﺒﻮﻟﯽ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺍﯼ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻧﺪﯾﺪﻡ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﮐﺎﺭﻧﺎﻣﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﻧﻔﺮ ﺷﺸﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ... ﺩﺭ ﺁﻥ ﻋﺎﻟﻢ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﺬﯾﺮﺵ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﺥ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﭘﯿﮕﯿﺮﯼ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻪ ﺩﯾﺎﻧﺖ ﺑﻬﺎﯾﯽ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪ. ﺍﺯ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﭼﻪ ﭘﯿﺶ ﺭﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﯾﺪ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﻣﺒﻬﻢ ﺑﻮﺩ . ﺑﯿﺎﯾﯿﻢ ﮐﻤﯽ ﺟﻠﻮﺗﺮ ... ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﻣﺮﺩﺍﺩ ﺍﻣﺴﺎﻝ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﻧﻘﺺ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﻡ ... ﻭﻟﯽ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﺸﺪﻡ ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺷﺪﻡ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻣﻦ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﮐﻨﻨﺪ.

ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﯿﺰ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺯﯾﺮﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﻦ ﻣﻘﺪﺱ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩﻡ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﻣﺤﺮﻭﻣﯿﺖ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﻢ ﻭ ﺗﺼﻤﯿﻤﯽ ﮐﺎﻣﻼ ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﯿﺰ ﭘﺎﯼ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﺍﻡ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﻡ ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪﻡ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻦ ﯾﮏ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﯼ ﺧﻮﺩ ﻣﻌﻨﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺟﺰ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﺎ ﭘﺎﯼ ﻣﺮﮒ ﺑﺮ ﺁﻥ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﺛﺎﺑﺖ ﻗﺪﻡ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ. ﻣﻦ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﭼﻮﻥ ﺍﯾﻦ ﻣﺤﺮﻭﻣﯿﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻢ ﻭ ﺩﺍﻧﺶ ﻧﯿﺎﻧﺪﯾﺸﻢ. ﻣﮕﺮ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﻼﻡ ( ﺹ ) ﻧﻔﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ: "ﺍﻃﻠﺒﻮ ﺍﻟﻌﻠﻢ ﻭﻟﻮﺑﺎﻟﺼﯿﻦ" ﺩﺍﻧﺶ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ( ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﺩﻭﺭ) ﭼﯿﻦ ﺑﺎﺷﺪ؟ ﻭ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺟﻬﺎﻧﯿﺎﻥ ﮐﻪ "ﺩﺭ ﻋﻤﻞ" ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻪ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮﻧﺪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ.

ﻣﻦ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺗﻼﺷﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﺤﺼﯿﻼﺕ ﺑﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺷﺖ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻡ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﻦ ﺑﺎﺑﺖ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ ...ﺩﺭﺩ ﻣﻦ ﭼﯿﺰ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺍﺳﺖ ... ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﻣﻦ ﺗﻌﺼﺐ ﮐﻮﺭﮐﻮﺭﺍﻧﻪ ﺍﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺭﯾﺸﻪ ﯼ ﺗﻤﺎﻡ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﻫﺎﯼ ﺑﺸﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮔﺮﯾﺒﺎﻧﮕﯿﺮ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﺴﻨﺪ ﻗﺪﺭﺕ ﺗﮑﯿﻪ ﺯﺩﻩ ﻭ ﻃﻌﻢ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺁﻥ ﺭﺍ ﭼﺸﯿﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﺍﯾﻦ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻫﺎ ﯼ ﻣﺘﻌﺼﺒﺎﻧﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎ ﻻﯾﻖ ﮐﺸﻮﺭﯼ ﺑﺎ ﺗﻤﺪﻥ ﭘﻨﺞ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ ﺯﺍﺩﮔﺎﻩ ﺍﺳﺎﻃﯿﺮﯼ ﭼﻮﻥ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻣﻨﺸﻮﺭ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮ ﺭﺍ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻧﯿﺴﺖ.

 ﺣﻖ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺧﺪﺷﻪ ﺩﺍﺭ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﭘﻨﺞ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ ﺯﯾﺮ ﺳﻮﺍﻝ ﺭﻭﺩ. ﻟﯿﮏ ﻣﺎ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﺁﻣﻮﺯﯼ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺩﺭﻧﮓ ﻧﺨﻮﺍﻫﯿﻢ ﮐﺮﺩ. ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯿﺪ ﭼﺮﺍ؟ ﭼﻮﻥ ﻋﻠﯽ ﺭﻏﻢ ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﻣﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﺍﯼ ﻧﺪﺍﺭﯾﺪ ﻣﺎ ﺷﺪﯾﺪﺍ ﺑﻪ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﻢ. ﺧﺪﻣﺖ ﺑﻪ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﯼ ﻫﺮ ﻓﺮﺩ ﺑﻬﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ... ﺧﺪﻣﺖ ﺑﻪ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻣﻘﺪﺱ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭﻃﻦ ﻣﺎﺩﺭﯾﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺟﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﯿﺮ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﭘﯿﻤﻮﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻮﺍﻧﯿﻢ ﺫﺭﻩ ﺍﯼ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﮎ ﭘﺎﮎ ﻭ ﻫﻢ ﻭﻃﻨﺎﻥ ﻋﺰﯾﺰﻣﺎﻥ ﺧﺪﻣﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﮔﺎﻣﯽ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﺮﺩﺍﺭﯾﻢ . ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﻣﺒﺎﺭﮎ ﺟﺪﻣﺎﻥ ﺁﺭﯾﺎ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺷﻤﺎ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﯾﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺑﻬﺎﯾﯽ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻧﯿﺴﺖ.

ﺟﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ ﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮒ ﺑﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﺎﻧﺖ ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ ﻭ ﺍﻧﺪﯼ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺳﭙﺮﯼ ﮐﺮﺩ. ﻭﻗﺎﯾﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺍﻭ ﮔﺬﺷﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﻟﯿﮏ ﻧﻪ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﻪ ﺫﺭﻩ ﺍ ﯼ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺑﻪ ﻣﻮﻻﯼ ﻣﺤﺒﻮﺑﺶ ﮐﻢ ﺷﺪ. ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ ﺭﺍﻩ ﺩﻭﺭ ﻧﺮﻭﯾﻢ ... ﺍﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ ﺟﺮﻡ ﻫﻔﺖ ﻧﻔﺮ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺑﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﺶ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻥ ﺩﻭﺭﻩ ﯼ ﻣﺤﮑﻮﻣﯿﺖ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎﻟﻪ ﺩﺭﺳﺠﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭼﯿﺴﺖ؟ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺍﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﻗﺎﺗﻠﯽ ﺯﻧﺠﯿﺮﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﻧﺮﻭﮊ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎﻝ ﺣﺒﺲ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ ﺁﯾﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﯿﺎﺱ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺟﺮﻡ ﺍﯾﻦ ﻋﺰﯾﺰﺍﻥ ﮐﻪ ﺻﺮﻓﺎ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻪ ﺩﯾﺎﻧﺖ ﺑﻬﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ؟ ﻧﮕﻔﺘﯿﺪ ﺗﮑﻠﯿﻒ ﺁﻥ ﺻﺪﻧﻔﺮ ﺑﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﻧﯿﺰ ﺑﺮ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﭼﯿﺴﺖ؟ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯿﺪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯿﺪ.

ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﮐﻪ ﻫﻢ ﺩﯾﻨﺎﻧﻢ ﭼﻮﻥ ﻣﻮﻧﺎ ﻭ ﺩﻩ ﻫﺎ ﺟﻮﺍﻥ ﺑﻬﺎﯾﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺣﺘﯽ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﻫﻢ ﻧﻤﯿﺸﺪﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺻﺪﻭﺭ ﺣﮑﻢ ﺍﻋﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺟﻮﺧﻪ ﯼ ﺩﺍﺭ ﺭﻓﺘﻨﺪ. ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﺷﺎﺩﯼ ﮐﻨﺎﻥ ﻭ ﺑﻮﺳﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﺑﺮ ﻃﻨﺎﺏ ﺩﺍﺭ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺒﯿﻦ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﻓﺎﺋﺰ ﮔﺮﺩﯾﺪﻧﺪ. ﺧﻮﺷﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺸﺎﻥ ... ﺷﻤﺎ ﺍﯾﻦ ﺍﻇﻬﺎﺭﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﺪﺍﻣﯿﻦ ﺳﻨﺪ ﻭ ﻣﺪﺭﮎ ﻣﯽ ﺯﻧﯿﺪ؟! ﻻﺑﺪ ﻓﺸﺎﺭ ﻫﺎﯼ ﺑﯿﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﯽ ﻭ ﺑﺎﺯﯼ ﻫﺎﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻪ ﮐﺘﻤﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺣﻘﺎﯾﻖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺪﻋﯽ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪﺍﻥ ﻫﺴﺘﯿﺪ. ﺭﺋﯿﺲ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﺳﺘﺎﺩ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻪ ﺩﯾﺎﻧﺖ ﺑﻬﺎﯾﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﭘﺲ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﺳﺖ؟ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺪﺍﻓﻊ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯿﺪ ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﻫﺎ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﻫﯿﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻇﻠﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻃﯽ ﺍﯾﻦ ﺳﻪ ﺩﻫﻪ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﯾﯿﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺯﺑﺎﻧﻢ ﺍﺯ ﻭﺻﻒ ﺁﻥ ﻋﺎﺟﺰ ﻭ ﻗﻠﻢ ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺁﻥ ﻗﺎﺻﺮ. ﺍﮔﺮ ﻫﻔﺖ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﻪ ﺷﺎﻫﯽ ﺗﻮ ﺭﺍﺳﺖ ﭼﺮﺍ ﺭﻧﺞ ﻭ ﺳﺨﺘﯽ ﻫﻤﻪ ﺑﻬﺮ ﻣﺎﺳﺖ؟ ﺷﻤﺎﺭﯾﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺒﺎﯾﺪ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﺪﺍﻥ ﺗﺎ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﻧﺪ ﺍﻧﺪﺭ ﺷﮕﻔﺖ ﺍﻗﺎﯼ ﻻﺭﯾﺠﺎﻧﯽ ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﺩﻓﻌﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯿﻢ ...ﻧﺘﺮﺳﯿﺪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﻧﯿﺎﯾﺪ ... ﺁﯾﺎ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﮐﺮﯾﻢ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻭﻃﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﯿﺪ؟ ﺁﯾﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻫﺎ ﻻﯾﻖ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﻭ ﻋﻠﯽ ﻭﺍﺭ ﺍﺳﺖ؟ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﺣﻀﺮﺕ ﺭﺳﻮﻝ (ﺹ) ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺟﻬﺎﺩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻗﺼﺪ ﻏﺎﺭﺕ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺑﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻩ ... ﺁﯾﺎ ﺭﻭﺵ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﭼﻨﯿﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻢ ﻣﯿﻬﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺣﻘﻮﻕ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﯼ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪﯼ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺳﺎﺯﯾﺪ؟ ﺷﻤﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯﻣﻦ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﭼﻨﺪ ﺻﺒﺎﺣﯽ ﺑﯿﺶ ﻧﯿﺴﺖ ﻭﺩﯾﺮﯼ ﻧﻤﯽ ﭘﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺲ ﺳﻔﺮ ﺍﺧﺮﻭﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .ﺣﺎﻝ ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﺻﻞ ﻣﻌﺎﺩ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﯾﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﻧﯿﺎ ﺟﻮﺍﺏ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺩﻫﯿﺪ؟ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﻣﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪﻡ ﺍﺑﺮﻫﺎﯼ ﭘﻬﻦ ﻭ ﺗﯿﺮﻩ ﺑﺮ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﺳﺤﺮﯼ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﺳﺖ ... ﺳﺤﺮﯼ ﺑﺎ ﻃﻠﻮﻉ ﺷﻮﺭﺍﻧﮕﯿﺰ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﻃﻨﯿﻦ ﺭﺳﺎﯼ ﺻﺒﺢ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺧﯿﺰﺩ ﺯﯾﺮﺍ "ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺷﺐ ﺩﺭﺳﺖ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﭙﯿﺪﻩ ﺩﻡ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻗﻮﻝ ﻣﯿﺪﻫﻢ ﮐﻪ ﺳﭙﯿﺪﻩ ﺩﻡ ﻓﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﯿﺪ".

ﻣﻦ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺍﻣﯿﺪ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﻣﯿﺪ ﻣﺮﺍ ﺳﺮﺍﭘﺎ ﻧﮕﻪ ﻣﯿﺪﺍﺭﺩ ﭼﻮﻥ ﻣﻮﻻﯼ ﺷﻔﻮﻕ ﻭ ﺣﻨﻮﻧﻢ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﺗﺎﺑﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﺎﺭﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯾﺪ :ﺟﻠﻮﯼ ﺧﺪﻣﺖ ﺑﻪ ﮐﺸﻮﺭﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﯿﺪ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ؟ ﺍﺯ ﺗﺤﺼﯿﻼﺕ ﻋﺎﻟﯿﻪ ﻣﺤﺮﻭﻣﻤﺎﻥ ﻣﯿﺴﺎﺯﯾﺪ: ﻋﺸﻖ ﻭ ﻋﻄﺶ ﯾﻪ ﯾﺎﺩﮔﯿﺮﯼ ﺭﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﻣﺎ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ؟ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻣﯽ ﺍﻓﮑﻨﯿﺪﻣﺎﻥ:ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺍﺯ ﺗﺮﻭﯾﺞ ﻋﺎﻟﻤﮕﯿﺮ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﺎﻧﺖ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮﯼ ﮐﻨﯿﺪ؟ ﺑﻪ ﺩﺍﺭ ﻣﯽ ﺁﻭﯾﺰﯾﺪﻣﺎﻥ : ﻟﯿﮏ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﯿﺪ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺳﺮ ﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ. ﺑﻪ ﺭﯾﺨﺘﻦ ﺧﻮﻧﻤﺎﻥ ﺑﺴﻨﺪﻩ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻗﺒﺮﺳﺘﺎﻥ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺧﺮﺍﺏ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮔﻮﺭ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ: ﺑﺎ ﺗﺮﻗﯽ ﺭﻭﺣﻤﺎﻥ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ؟ ﻭﻟﯽ ﺁﮔﺎﻩ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﺗﮑﯿﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﻣﺤﮑﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﮐﻮﻩ ﮐﻪ ﻗﺴﻢ ﯾﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ "ﺍﺯ ﻇﻠﻢ ﺍﺣﺪﯼ ﻧﻤﯿﮕﺬﺭﻡ".

ﺍﻣﯿﺪ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﯼ ﺍﯾﻦ ﺑﻨﺪﻩ ﯼ ﺣﻘﯿﺮ ﻣﺠﺎﻝ ﺗﺎﻣﻞ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﮑﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻤﺎ ﻭ ﻫﻢ ﺍﻧﺪﯾﺸﺎﻧﺘﺎﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺳﺎﺯﺩ. ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺭﻭﺯﯼ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﯼ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺭﻧﮓ ﻧﮋﺍﺩ ﻗﻮﻣﯿﺖ ﻭ ﻋﻘﯿﺪﻩ ﺍﯼ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺷﺎﻋﺮ ﺑﺰﺭﮒ: "ﻣﻦ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﺁﺭﺯﻭ ﮐﻨﻢ ﺣﺘﯽ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﺒﺎﺷﻢ".

ﺩﺭﺳﺎ ﺩﻫﻘﺎﻧﯽ

ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ١٣٩٣

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]