[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

بسمه تعالی

٢٢ مهرماه ١٣۶٣

 

مقام محترم دادستانی استان مازندران ساری

با نهایت احترام بعرض میرساند از هفتم تیرماه سال ١٣۶٢ اینجانبان ساکنین بهائیان قریه ایول در اثر تهاجم اهالی ایول متواری و آواره و از خانه و کاشانه رانده شده‌ایم در نهایت بدبختی و فقر و فلاکت [ناخوانا] دوران بدون آشیانه زندگی خود را تا کنون گذراندیم و آنچه از مال سیاهه که داشتیم همه را به نازلترین قیمت فروش نموده‌ایم تا اینکه امرار معاش ‌نمائیم و در این مدت قریب به یک سال آنجه دادخواستی نمودیم کوچکترین توجهی نفرموده چون مثل آباء و اجدادی کارمان کشاورزی بوده و اکنون نیز موقع کشت و کار کشاورزی است استدعا داریم دستور فرمائید به محل بومی خود عزیمت نمائیم و بکارهای مسبوقه خود ادامه دهیم هرچند لانه و آشیانه ما از برف و طوفان خراب و نیمه خراب هستند آنانرا مرمّت نموده تا سرپناهی داشته باشیم و بیش از این بی‌خانمان اسیر و در بدر نباشیم. باشد که آن مقام معظم عطف توجهی مبذول فرموده و با رهنمودهای امام امت همۀ اقشار ملّت باید در رفاه و آسایش بسر برند ما را هم از این موهبت بزرگ بهره‌مند فرمائید.

با تقدیم احترامات

[امضاء و اثر انگشت چند تن از بهائیان ایول]

 

[یادداشت دستنویسی در پایین صفحه]

[ناخوانا]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]