[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

به نام خدا

٢٠ خرداد ١٣٩٣

 

ریاست محترم دادگاه ویژه اصل ۴٩ قانون اساسی استان مازندران

احتراماً، اینجانبان امضاء کنندگان ذیل این برگه به استحضار می‌رسانیم همانطوری که در نامه مورخه ۵ اسفند ١٣٩٢ که خدمت مدیر کل محترم دادگستری استان تقدیم نمودیم و رونوشتی از آن را روز بعد جهت اطلاع حضرت عالی به دفتر دادگاه خدمت آقای باباپور تحویل دادیم و بعد از چندی حضوری خدمت رسیدیم و فرمودید، لوایح هر یک جداگانه به همراه مدارک و اسناد تقدیم دادگاه شود که پیرو این فرمایش روز ١٧ خرداد ١٣٩٣ تعدادی از ما کشاورزان روستای ایول ساکن ساری بر اساس همین راهنمائی اقدام و مکتوب خویش را به همراه ضمائم آن تقدیم دادگاه نمودیم. همانطوری که ملاحظه فرمودید اکثر مدارک و اسناد اثبات مالکیت ما و حضور فیزیکی ما در این سنوات بیش از سی سال بر سر مزارع خود در هنگام کاشت و برداشت محصول به صورت دسته جمعی انجام گرفته و همیشه با اخذ دستور از ریاست محترم دادگاه کیاسر و نظارت فرمانده محترم پاسگاه پشتکوه، اقدامات کشاورزی را در مزارع خود داشته و داریم. لذا به جهت عدم تکرار از کثرت اوراق و همچنین راهنمائی از دفتر دادگاه قرار بر این شد طی همین مکتوب بقیه اسناد و مدارک که در اوراق تحویلی همراه نبوده را خدمت دادگاه محترم تقدیم داریم و مستدعی هستیم که رسیدگی عاجلانه به همراه رعایت همه قوانین قضائی جاریه نسبت به خواسته به حق ما که ریشه در آب و خاک روستای خود در ایول داریم، بفرمائید تا مسیر پیگیری قضائی چندین ساله ما هموار شود.

لازم به ذکر است که همگی ما در روستای ایول دارای خانه سرای مسکونی و انبار کاه و علوفه و طویله احشام و زمین‌های مزروعی بوده و هستیم و از سال ١٣۶٢ به بعد که از این روستا رانده شدیم تا به امروز در دوایر قضائی در حال پیگیری امور خود بوده و می‌باشیم گواه این مطلب احکام صادره از شعبات دادگاه کیفری ٨ و ٩ سنوات ١٣۶۴ و ١٣٧٠ در محکومیت محرکین و مسببین وقایع تا حکم صادره از شعبه ۵ دادگاه تجدید نظر در سال قبل می‌باشد. جالب توجه اینکه همین محکومین اقرار و اعتراف بر مالکیت ما و سابقه سکونت آباء و اجدادی ما در روستای ایول دارند و چه بسا با بعضی از آنان نیز پیوند سببی و نسبی نیز داریم زیرا همگی زادگاه واحدی داریم و آن روستای ایول است. یک برگ از این احکام صادره ضمیمه می‌باشد.

بخشی از زمین‌های مزروعی ما معروف به مرگو صحرا را از همان سال آوارگی ما تحت تصرف عدوانی خود در آوردند و تا به امروز در تصرف خود دارند و همه حدود و ثغور آن با توجه به گذشت بیش از سی سال همچنان باقی است زیرا خود افراد محلی نیز اذعان دارند که هر زمان هم که باشد این املاک بواسطه قوانین جاریه به صاحبان حقیقی آن بر خواهد گشت. در همین رابطه اقدام قضائی صورت گرفت و حکم خلع ید صادر و اجراء شد ولی مجدد باز تصرف عدوانی انجام شد. این حکم نیز ضمیمه اوراق می‌باشد. زمین‌های کشاورزی ملک ایول را از همان آغاز آوارگی تا به امروز تحت اختیار خود داریم و همه ساله کاشت و برداشت آن را همانگونه که در ابتدا اشاره شد با اخذ مجوز دادگاه و نظارت پاسگاه زیر کشت برده و برداشت می‌نمائیم و حکم صادره مورد اشاره دادگاه شعبه ۵ تجدید نظر در رفع مزاحمت دو نفر به نام‌های نادعلی فلاحپور و سید جواد درخشان نیز مربوط به همین زمین‌ها می‌باشد، که ضمیمه است.

در این رفت و آمدهای سالیان دراز از منازل خود برای سرپناه در توقف موقت جهت انجام امور کشاورزی استفاده می‌نمودیم تا اینکه به سال ١٣٨٩ همه منازلمان به همراه انبار کاه و علوفه و طویله احشام تحریق و تخریب و تسطیح و خاکبرداری شد و آثار سکونت دیرینه آباء و اجدادی ما در این روستا را محو نمودند و از همان آغاز تخریب تا به انتهای آن، روستا را قرنطینه کردند و احدی از ما را راه به داخل محل ندادند، متوسل به مراجع قانونی و قضائی شدیم و طرح شکایت نمودیم و تحقیقات مفصلی در این باره انجام شد که اشاره به آن باعث طویل کلام است و هم اینک در شعبه ٨ دادگاه تجدید نظر در حال بررسی می‌باشد.

به غیر از موارد مطروحه ضمائمی همراه این مکتوب تقدیم حضور می‌گردد و با توجه به همه موارد یاد شده از حضور حضرت عالی تقاضامندیم که در امر قضاوت حضرت قاضی الحاجات را که خالق و رازق همه بندگان خود می‌باشد را در قضاوت منصفانه و عادلانه مد نظر و عنایت قرار داده و هر گونه که مصلحت ما بندگان خدا را می‌دانید به صدور و دستور مقتضی اقدام فرمائید. آرزوی توفیق همه نیک اندیشان و خیرخواهان را از درگاه خدوند منان مسئلت می‌طلبیم.

 

با تقدیم احترامات فائقه

[امضاء افراد مختلف]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]