[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

(وصیت‌نامه جناب فدرس شبرخ)

 

بنام گوینده توانا

" ای پسر انصاف کدام عاشق که جز در وطن معشوق محل گیرد و کدام طالب که بی مطلوب راحت جوید عاشق صادق را حیات در وصال است و موت در فراق صدرشان از صبر خالی و قلوبشان از اضطراب مقدس از صدهزار جان درگذرند و به کوی جانان شتابند."

اینجانب فدرس شبرخ فرزند عطاالله دارنده شناسنامه ۴۴۰ صادره از زابل که در روز یکشنبه دوازدهم آبان ماه سال یکهزار و سیصد و شصت و چهار شمسی در دادگاه انقلاب اسلامی زاهدان بنا به اقرار صریح مقام محترم حاکم شرع دادگاه انقلاب اسلامی به خلاف بهایی بودن و اینکه حاضر نشدم متدین به دیانت مقدس اسلام مذهب شیعه اثنی عشری شوم و دیانت مقدس بهایی را انکار و رد نمایم محکوم به اعدام گردیدم اینک در صحت و سلامت کامل و در کمال هوشیاری و عقل سلیم مبادرت به تنظیم وصیت‌نامه خود می‌نمایم.

" آغاز گفتار پرستش پروردگار است و این پس از شناسایی است چشم‌پاک باید تا بشناسد و زبان پاک باید تا بستاید امروز روهای اهل دانش و بینش به‌سوی اوست بلکه سویها را جمله برسوی او."

اقرار و اعتراف و ایمان به حقانیت انبیاء و ادیان الهی من‌جمله رسالت الهی رسول اکرم محمد بن عبدالله (ص) و دیانت مقدس اسلام و کتاب آسمانی قرآن مجید و ائمه اطهار و همچنین ایمان و اعتقاد به مبشریت حضرت اعلی روحی فدا و شارع مقدس دیانت بهایی جمال اقدس ابهی حضرت بهاءالله جل ظهوره و مبین آثار الهی حضرت عبدالبهاء روحی فدا و ولایت امر الهی حضرت ولی عزیز امرالله جل اسمه العلی و اطاعت تام و تمام از بیت العدل اعظم الهی که اوامرشان مصون از خطاست و ملهمند به الهامات غیبی الهی و احترام به محافل مقدسه روحانیه ملیه و محلیه و ایمان و اعتقاد به تحقق اهداف عالیه انسانی و بشردوستانه دیانت مقدس بهایی، وحدت عالم انسانی و صلح عمومی و آرزوی آگاهی مسئولین محترم کشور مقدس ایران و جلوگیری از هرگونه ظلم و ستم بر این جامعه مظلوم.

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]