[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

[ آرم شیر و خورشید ]

وزارت امور خارجه؛ [ شماره و تاریخ ندارد]؛ رونوشت ترجمهٴ تلگراف محفل مرکزی بهائیان هندوستان و برمه به مجلس[۱]

 

مجلس شورای ایران، به‌وسیلهٴ رییس محترم آن، تهران، ایران؛ رونوشت اعلیٰ‌حضرت همایون شاهنشاه محمّدرضا شاه پهلوی، تهران، ایران؛ رونوشت جناب آقای محمّد ساعد نخست وزیر ایران، تهران، ایران

بهائیان هندوستان توجّه عالی را نسبت به آزار و شکنجه گاه‌به‌گاه هم‌کیشان خود در ایران که منجر به قتل و غارت آنها گردیده است، جلب می‌نماید. آیا قوانین ایران اجازه می‌دهد اگر مسلمانی تغییر مذهب داد و عیسوی یا کلیمی یا زرتشتی و یا ملحد گردد، خانهٴ او در معرض هجوم و آتش‌زنی واقع و دارایی او غارت و عیال و اطفالش مقتول گردند، شهربانی هم با مهاجمین همکاری کرده، در حالی که قوّه قضاییّه این جریانات را با خون‌سردی تلقّی نموده و این‌گونه اعمال و آتش‌زنی را بلا تعقیب و بدون مجازات گذارد؟ اگر چنین نیست، پس چرا نسبت به هم‌کیشان ما بهائیان که بزرگ‌ترین اقلیّت‌ها را در کشور تشکیل می‌دهند، چنین رفتاری را مرتکب می‌گردند و دولت هم این اعمال را به وسیلهٴ انتشار اعلامیّه‌ای قدغن و تقبیح نمی‌کند؟ آیا مجلس مقنّنه ایران نباید به این جریانات وقعی گذارد؟ و آیا وظیفهٴ مجلس این نیست که قوانین را طوری وضع کند که محاکم صالحه بتوانند آنها را نسبت به طبقهٴ مظلوم صرف‌نظر از عقیدهٴ مذهبی و با رعایت عدالت کامل اجرا نمایند و آیا نباید شهربانی اشخاص را در برابر متجاوزین حمایت نماید؟ از آن‌جایی که مجلس مرجع و ملجاء ملّی می‌باشد، دنیا انتظار دارد که حمایت کامل مردم را تضمین نموده و اجرای عادلانه و بی‌طرفانهٴ قانون را دربارۀ تمام متجاوزین و در حدود حوزهٴ حاکمیّت خود تأمین نماید.

دبیر محفل مرکزی بهائیان هند و برمه، رستم ثابت

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]

 

 

١- در نسخهٴ اصل: مجل.