طاهره ارجمندی سیاوشی

متولد ١٣٣٢، تهران

در تاریخ ٢٨ خرداد ۱۳۶۲ در شیراز به دار آویخته شد

 

طاهره ارجمندی سیاوشی در یک خانوادۀ بهائی متولد شد. در سال ۱۳۵۱ ازدواج کرد و به نیت ترویج آئین بهایی به مدت دو سال در دهکده‌ای به نام چنار در نزدیکی تهران ساکن شدند. سپس با همسرش جمشید سیاوشی به تهران بازگشتند و در دانشکدۀ پرستاری مشغول تحصیل شد. در سال ۱۳۵۵ مقیم شهر یاسوج شدند، و او در بیمارستان محلی شغل پرستاری گرفت و همسرش یک مغازۀ کوچک فروش لوازم برقی باز کرد. در اوایل انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ به خاطر اعتقادش به آئین بهائی از کار اخراج شد و منزلشان به تاراج رفت. به اجبار به شیراز رفتند، و او در آنجا در یک بیمارستان خصوصی مشغول به کار شد.

در روز ۴ آبان ۱۳۶۱ جمشید سیاوشی بازداشت شد. شش هفته در بازداشتگاه سپاه در حبس انفرادی و تحت شکنجۀ شدید بود. طاهره سیاوشی در ٨ آذر ۱۳۶۱ بازداشت شد. نخست در بازداشتگاه سپاه بود و پس از یک ماه به زندان عادل‌آباد منتقل شد. در روز ۲۶ خرداد ۱۳۶۲ همسرش، جمشید سیاوشی به همراه پنج بهائی دیگر، بهرام یلدائی، بهرام افنان، عنایت‌الله اشراقی، عبدالحسین آزادی و کوروش حق‌بین به دار آویخته شدند. دو روز بعد، در روز ٢٨ خرداد ۱۳۶۲ طاهره به همراه ٩ زن بهائی دیگر، نصرت غفرانی یلدائی، عزت جانمی اشراقی، رؤیا اشراقی، سیمین صابری، منا محمود نژاد، شهین (شیرین) دالوند، اختر ثابت، زرین مقیمی ابیانه و مهشید نیرومند در میدان چوگان شیراز به دار آویخته شدند. جسد آنان را به خانواده‌هایشان تحویل ندادند و احتمالاً مأمورین دولتی آن‌ها را در شیراز به خاک سپردند.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)