سیمین صابری

متولد ١١ اسفند ١٣٣٧ در دولت آباد، فارس  

در تاریخ ٢٨ خرداد۱۳۶۲ در شیراز به دار آویخته شد

 

سیمین صابری در یک خانوادۀ بهائی به دنیا آمد. در دوران کودکی، خانواده‌اش برای ترویج آئین بهائی به شهرهای مختلف ایران مهاجرت کردند. پس از گرفتن دیپلم در یک شرکت کشاورزی در مرودشت فارس مشغول به کار شد. در اوایل انقلاب اسلامی به خاطر اعتقاد به آئین بهائی او را از کار اخراج‌ کردند.

از اعضای مساعدین[۱] بود و در روز ٢ آبان‌ ۱۳۶۱ در منزلش دستگیر شد.  نخست در بازداشتگاه سپاه زندانی بود سپس به زندان عادل‌آباد منتقلش کردند. در روز ٢٨ خرداد ۱۳۶۲ به همراه ٩ زن بهائی دیگر، نصرت غفرانی یلدائی، عزت جانمی اشراقی، رؤیا اشراقی، طاهره ارجمندی (سیاوشی)، منا محمودنژاد، شهین (شیرین) دالوند، اختر ثابت، زرین مقیمی ابیانه و مهشید نیرومند، در میدان چوگان شیراز به دار آویخته شدند.  جسد آنان به خانواده‌هایشان تحویل داده نشد و احتمالاً مأمورین دولتی آن‌ها را در گورستان بهائیان شیراز به خاک سپردند. 

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 [۱] مساعدین: اعضای هیئت‌های معاونت، افرادی را با عنوان مساعد انتصاب می‌کنند تا آن‌ها را در انجام وظایفشان در سطح محلی کمک کنند. هیئت معاونت: افرادی که با تصمیم هیئت مشاورین قاره‌ای برای دوره‌ای پنج‌ساله انتصاب می‌شوند و در حیطه فعالیتشان که معمولاً شامل نواحی کوچک‌تر در یک کشور است، به تشویق افراد و تحکیم جوامع بهائی می‌کوشند.  معاونین در ارتباط با محافل روحانی محلی نقش مشورتی دارند.