سهیل صفائی

متولد ٢ اسفند ١٣٢٧، آباده، فارس

در تاریخ ١١ اردیبهشت ۱۳۶۲ در تهران اعدام شد

 

سهیل صفائی در یک خانوادۀ بهائی به دنیا آمد. ٩ ساله بود که خانواده‌اش به اصفهان رفتند و در آنجا دورۀ دبستان و دبیرستان را تکمیل کرد، و همزمان هنر و موسیقی نیز می‌آموخت. سپس به خدمت نظام رفت و بعد وارد دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران شد. پس از دانشگاه، به عنوان مدیر شرکت نوشابه‌سازی زمزم در اصفهان استخدام شد. این شرکت، که صاحبش بهائی بود، پس از انقلاب اسلامی مصادره شد، و او را هم به خاطر اعتقادش به آئین بهائی از کار اخراج کردند.

در روز ١١ مهر ۱۳۶۱ بازداشت شد. ابتدا در بازداشتگاه اصفهان بود و در آنجا بازجویی و به شدت شکنجه شد. سپس او را به زندان قصر و بعد در ٢٣ فروردین ۱۳۶۲ به اوین منتقل کردند،. سه هفته پس از آن در شب ١١ اردیبهشت ۱۳۶۲ به همراه جلال حکیمان اعدام شدند.   جسد آنان به خانواده‌هایشان تحویل داده نشد و احتمالاً مأمورین دولتی آن‌ها را به خاک سپردند. خانوادهایشان ده روز بعد باخبر شدند و پس از جستجوی طولانی محل دفن آنان را پیدا کردند.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)