[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

۹ بیت شعری که یکی از احبای زندانی شیراز سروده است. آنطوریکه از اشعار معلوم است حکم اعدام ایشان صادرشده است. نامش حبیب‌الله اوجی و تخلص شعری او «نابت».

 

اوایل مرداد ۱۳۶۱ شمسی

 

ای خوش آن لحظه که قلبم هدف تیر شود

وای بر من اگر امضای قدر دیر شود

 

بازی خیمه شب بازی دنیا سگ کیست

که به پیش سفر عشق عنان گیر شود

 

دم عشاق جگرسوخته را تأثیری است

که از او سلطنت عشق جهان گیر شود

 

گیر و داری است در این راه خطرناک که دل

هر زمان دامن جان گیرد و درگیر شود

 

پیر را عشق جوان سازد و هر تازه جوان

چون گرفتار غم هجر شود پیر شود

 

تشنگان در طلب آب روانند ولی

عاشق از سوز شب عشق ز جان سیر شود

 

دیده‌ام خوابی و امید که در اسرع وقت

یار با ما سر صلح آید و تعبیر شود

 

کرده محکوم به اعدام مرا سنگدلی

هان مبادا که در این مرحله تأخیر شود

 

نابت از بانگ انالحق بزند چون منصور

جای دارد که در این جامعه تکفیر شود

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]