[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

[شعر از عطاءالله گوران سروده شده در زندان]

 

از عطاءالله گوران زندان دیزل آباد ۱۳۹ بدیع

 

پریشان گشته جمع ما خدایا رحمتی بنما

تو سبوحی تو قدوسی توئی حنان توئی منان

 

بغیر تو مفرج نیست ابواب رخا بگشا

لنا فرج تو رحمانی توئی حنان توئی منان

 

هوالله ربنا انت ملاذ و ملجائی بر ما

ازل هم و کروب ما توئی حنان توئی منان

 

به اشراق مواعیدت خدایا دیده روشن کن

که آمالی جز این نبود توئی حنان توئی منان

 

لنا انزل ملائک را کند نصرت بجمع ما

که غم زائل شود از دل توئی حنان توئی منان

 

ز امر اعظمت پرتو فکن بر دیدگان ما

منور کن تو این چشمان توئی حنان توئی منان

 

لنا افرغ ز فضلت ربنا صبر و صبوری را

قسم بر حضرتت رحمان توئی حنان توئی منان

 

تو ابواب رخا بگشا بر این جمع دل آزرده

سعادت بخش دلهائی توئی حنان توئی منان

 

اذقنا شهد آیاتت نما ارفع مقام ما

که این وعدست و لاریبٌ توئی حنان توئی منان

 

لنا مامن بغیر تو متی این جور و این عدوان

متی این ظلم و این طغیان توئی حنان توئی منان

 

بفضلت ربناالابهی ادرکنا

که مائیم مضطر و ملهوف توئی حنان توئی منان

 

تو ای مقصود عالم لا تخیب آرزوی ما

تو ارحم راحمین هستی توئی حنان توئی منان

 

رجا دارم زعبد درگهش شوقی ربانی

که استخلاص از زندان عطا سازد توئی حنان توئی منان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]