شاهپور (هوشنگ) مرکزی

متولد ١٣٠٨ در همدان

در تاریخ ١ مهر۱۳۶۳ در تهران اعدام شد

 

شاهپور (هوشنگ) مرکزی در سال ١٣۱۳ با خانواده‌اش به تهران نقل مکان کرد. در آنجا دورۀ ابتدائی و دبیرستان را تکمیل کرد. بعد، برای ترویج آئین بهائی به بحرین مهاجرت کرد. هفت سال در بحرین بود، و پس از بازگشت به ایران در موسسۀ آبیاری در شهرهای مختلف مشغول به کار شد. از اعضای هیئت معاونت[۱] بود. پس از دستگیری و اعدام اعضای دومین محفل روحانی ملی[۲] ایران در سال ۱۳۶۱ به عضویت سومین محفل روحانی ملی ایران انتخاب شد.

در مهر ۱۳۶۲ دستگیر و در زندان اوین حبس شد. شکنجه‌های شدید باعث شکستگی قفسه سینه و از دست دادن بینائی یک چشمش شد. در روز ١ مهرماه ۱۳۶۳ اعدام شد. جسد وی به خانواده‌اش تحویل داده نشد و احتمالاً مأمورین دولتی او را به خاک سپردند.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

 

[۱] هیئت معاونت: افرادی که با تصمیم هیئت مشاورین قاره‌ای برای دوره‌ای پنج‌ساله انتصاب می‌شوند و در حیطه فعالیتشان که معمولاً شامل نواحی کوچک‌تر در یک کشور است، به تشویق افراد و تحکیم جوامع بهائی می‌کوشند.  معاونین در ارتباط با محافل روحانی محلی نقش مشورتی دارند.

[۲] محفل روحانی ملی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر کشور انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن کشور است.