[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

[برای وضوح بیشتر فقط مطالب و اخبار مربوط به افراد و جامعه بهائی تایپ شده است]

 

[روزنامه:] مهر ایران

[شماره:] ۲۹۱

[تاریخ:] ۸ بهمن ۱۳۲۷

 

... و نیشخند!

فرهنگ لغات!

چند شب پیش موقعی که بر سبیل تصادف بیکی از برنامههای تلویزیون گوش میدادم، صدای بم و حق بجانب گوینده را شنیدم که خطاب به تماشاچیان میگفت دیدندگان عزیز!... الخ

راستش را بخواهید حقیر سراپا تقصیر پانزده شانزده سال که از عمر شریفم را روی نیمکتهای مدرسه گذرانیدهام هیچگاه چنین لغتی بگوشم نخورده و تا آنجا که عقل ناقصم، قد میدهد مثل اینکه کلمه دیدن را که ریشه فعل است نمیتوان جمع بست بلکه در دستور زبان فارسی و حتی زبانهای خارجه هم فقط اسامی را توان بصورت جمع استعمال نمود و مثلاً گفت بینندگان که جمع بیننده است گو اینکه خود این کلمه هم ترکیب ثقیلی است یا فی‌المثل لفظ تماشاچی را میتوان بصورت تماشاچیان جمع بسته و بکار برد آنچه مسلم است طی چند هزار سالی که از عمر خط و سواد فارسی میگذرد اینگونه تجویزات جاهلانه در ادوار مختلف باعث شده است که زبان فارسی کنونی فرسنگها از زبان اصیل پهلوی و فرس قدیم فاصله بگیرد و بقول یکی از دوستان خوش قريحه وضع بصورتی در آمده است که حتی خواندن و نوشتن زبان و خط معمول در ده پانزده سال پیش برای افراد باسواد کنونی مشکل میباشد و محققا در آینده هم از این گزند مصون نخواهیم بود

منکه اطلاع ندارم، اما شاید گوینده فاضل تلويزيون ایران کلمه ديدندگان را از ادبیات بهائی اقتباس و یا ترجمه نموده است و گرنه ما در فر هنگ لغات ایران چنین واژهای سراغ نداریم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]