[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

[برای وضوح بیشتر فقط مطالب و اخبار مربوط به افراد و جامعه بهائی تایپ شده است]

 

[روزنامه‌:] جمهوری اسلامی

[تاریخ:] یکشنبه ۱۵ آذر ۱۳۷۱ – ۱۱ جمادیالثانی ۱۴۱۳

[شماره:] ۳۹۱۶

[صفحه:] ۳

اخبار داخلی

 

کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل جمهوری اسلامی ایران را به دلیل اعدام قاچاقچیان و کنترل فعالیتهای جاسوسی بهائیت محکوم کرد.

در قطعنامه غرب علیه جمهوری اسلامی ایران نسبت به جلوگیری از فعالیتهای جاسوسی عناصر وابسته به فرقه سیاسی بهائیت و همچنین اعدام قاچاقچیان بینالمللی مواد مخدر ابراز نگرانی شده است

این قطعنامه که توسط انگلیس تهیه شده مورد حمایت آمریکا و متحدینش قرار گرفت.

قطعنامه پیشنهادی غرب در مورد عدم رعایت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران با حمایت متحدین آمریکا در کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل به تصویب رسید.

انگلیس این قطعنامه را به نمایندگی از طرف کشورهای غربی به کمیته ارائه کرد و اکثر قریب به اتفاق دولتهای غربی و متحدین آمریکا به قطعنامه رأی مثبت دادند.

این قطعنامه، جمعه شب با ۸۳ رأی موافق – ۱۶ رأی مخالف – ۳۴ رأی ممتنع و ۴۶ غایب در کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل به تصویب رسید.

کشورهای افغانستان، پاکستان، بنگلادش، چین، کوبا، برمه، ویتنام، لیبی، مالزی، سودان، سریلانکا، لائوس، کره شمالی، اندونزی و سوریه به قطعنامه غرب علیه جمهوری اسلامی ایران رأی مخالف دادند.

در این قطعنامه که طی هفتههای آینده عیناً در مجمع عمومی سازمان ملل به رأی گذاشته خواهد شد نسبت به جلوگیری از فعالیتهای جاسوسی عناصر وابسته به فرقه ضاله بهائیت در ایران ابراز نگرانی شده است. این فرقه سیاسی همواره مورد حمایت صهیونیزم و استکبار غرب قرار داشته است.

در این قطعنامه برخورد قاطع جمهوری اسلامی ایران با قاچاقچیان بینالمللی مواد مخدر مورد انتقاد قرار گرفت و تأکید شده است که قاچاقچیان بینالمللی مواد مخدر نباید اعدام شوند.

متن کامل قطعنامه غرب علیه جمهوری اسلامی ایران بدین شرح است:

با توجه به منشور ملل متحد، بیانیه و کنوانسیون حقوق بشر و با تأکید بر تعهد دولتها به ارتقاء و رعایت حقوق بشر و آزادیهای بنیادی با استناد به قطعنامه شصت و هفت ۱۹۹۲ کمیسیون حقوق بشر و با ابراز تأسف از قطع همکاری جمهوری اسلامی ایران با گزارشگر ویژه (گالیندوپل) خصوصاً پس از آن که به وی سه بار اجازه داد به ایران سفر کند و با توجه به درخواست گزارشگر ویژه برای تداوم نظارت بر وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران و با توجه به قطعنامه پانزده ۱۹۹۲ کمیته فرعی جلوگیری از تضییع حقوق اقلیتها که نقض حقوق بشر در ایران را محکوم کرده است.

۱- از گزارش مقدماتی گزارشگر ویژه کمیسیون حقوق بشر و ملاحظات ارزندهای که ارائه کرده تقدیر میکند.

۲- از گزارشهای مربوط به تداوم نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران شدیداً ابراز نگرانی میکند.

۳- از موارد ارائه شده توسط گزارشگر ویژه خصوصاً درباره آمار اعدامها، اعمال شکنجه، نظام دادرسی ایران، عدم اجرای صحیح قانون، سوء رفتار با بهائیان و محدودیتهای اعمال شده علیه آزادی بیان، فکر، عقیده و مطبوعات ابراز نگرانی میکند.

۴- از استفاده وسیع از مجازات اعدام در ایران به رغم توصیه قبلی گزارشگر ویژه عمیقاً ابراز نگرانی میکند.

۵- از خودداری ایران از صدور اجازه سفر مجدد به گالیندوپل به ایران و عدم پاسخگویی به موقع به موارد مطروحه از طرف وی در زمینه نقض حقوق بشر در ایران برای درج در گزارش مقدماتی ابراز تأسف میکند.

۶- از بیتوجهی دولت ایران به بسیاری از توصیههای گزارشگر ویژه که در گزارشهای قبلی وی ارائه شده ابراز تأسف میکند.

۷- از دولت جمهوری اسلامی ایران میخواهد تا با تشدید فعالیتهای خود در صدد پاسخ به موارد مطروحه از سوی گزارشگر ویژه به ویژه در زمینه نظام قضایی ایران و اجرای صحیح قوانین برآید.

۸- همچنین از دولت جمهوری اسلامی ایران میخواهد به تعهدات خود برای اجرای قوانین بینالمللی حقوق بشر بویژه کنوانسیون حقوق مدنی و سیاسی عمل کند و حقوق کلیه شهروندان خود از جمله گروههای مذهبی مطروحه در این معاهدات را تضمین کند.

۹- نظر گزارشگر ویژه را برای تداوم نظارت بر وضعیت حقوق بشر در ایران تائید میکند.

۱۰- دولت جمهوری اسلامی ایران را ترغیب میکند تا با گزارشگر ویژه همکاری کند.

۱۱- از دبیر کل سازمان ملل میخواهد تا همه گونه همکاری لازم با گزارشگر ویژه به عمل آورد.

۱۲- تصمیم میگیرد تا به بررسی وضعیت حقوق بشر ایران در چهل و هشتمین اجلاس مجمع عمومی ادامه دهد.

لازم به ذکر است جمهوری اسلامی ایران سال گذشته به گزارش مغرضانه و خلاف واقع گالیندوپل به سازمان ملل مخالفت کرد و وی را به خاطر نادیده گرفتن حقایق و استناد به مطالب کذب گروهکهای وابسته و فشارهای سیاسی غرب شدیداً نکوهش و انتقاد قرار داد.

کشورهای غربی، گروهکهای وابسته سیاسی و باندهای مافیایی قاچاق بینالمللی مواد مخدر همواره اعدام قاچاقچیان در ایران را به عنوان اعدام زندانیان سیاسی وانمود کرده و با آنان به مخالفت پرداختهاند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]