[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

[برای وضوح بیشتر فقط مطالب و اخبار مربوط به افراد و جامعه بهائی تایپ شده است]

 

[روزنامه:] ایران و جهان

[تاریخ:] خرداد ۱۳۶۲ از دوشنبه ۱۶ تا دوشنبه ۲۳ – ٦-۱۳ ژوئن ۱۹۸۳

سال سوم 

شماره: ۱۴۴

صفحه: ۱۳

 

یادداشت هفته

از لابلای روزنامه‌ها

فرشاد بهرامی

سرنوشت بهائیها از سرنوشت بقیۀ مردم ایران جدا نیست

بهائیان

روز یکشنبه اول خرداد آقای ریگان از تمام رهبران جهان درخواست کرد برای جلوگیری از کشتار بهائیان از طرف رژیم ایران تلاش نمایند. سخنان آقای ریگان بمناسبت یکصد و چهلمین سال پیدایش کیش بهائی و اعدام یکصد و پنجاه نفر از آنان در ایران عنوان شد.

در سخنان آقای ریگان آمده بود که اینان نه کسی را کشته اند و نه در پی برانداختن حکومت ایران بوده اند.

در اعلامیه ای که با عنوان «هم وطنان عزیز» از طرف جامعه ی بهائیان ایران در تاریخ ۱ تیر ۱۳۵۸ منتشر شده آمده است که «... در دهات و حتی بعضی شهرها به منازل بهائیان هجوم آورده و با ارعاب و تهدید به نوامیس و ضرب و شتم تکلیف به تبری ایشان از عقیده باطنی خود نمودند و در بعضی نقاط مردگان بهائی را با نبش قبر بیرون کشیده آتش زدند و حتی به چهارپایان متعلق به بهائیان ترحم نکرده زنده زنده آنها را سوزاندند و در بسیاری نقاط احشام ایشان را به غارت بردند. بسیاری از محصلین به سبب بهائیت از تحصیل محروم شده و نفوسی بیگناه به محاکمه فراخوانده شدند و به حبس و زندان افتادند. در کتا و بویراحمدی دوهزار نفر از بهائیان از قراء و قصبات و املاک آباء و اجدادی خود رانده شدند. افرادی مسلح در نقاط مختلف مملکت به دفاتر و موسسات و مراکز اجتماع این جامعه هجوم برده کلیه اسناد و اوراق و آرشیو کتب و نشریات مخصوص این اقلیت را با خود بردند… نه تنها حقوق افراد ذیحیات بهائی بلکه حقوق اموات ایشان نیز سلب گردیده و معلوم نیست بهائیانی که از این عالم فانی به سرای باقی میروند جسد عنصریشان در کجا باید دفن شود».

روزنامه آزادگان مورخ ۲۷ شهریور ماه گذشته تاریخ تاسیس «انجمن ضد بهایی» را آورده است.

حقیقت اینست که یکی از پایه های جنبش تازه مذهبی در ایران ضدیت با بهائیت بوده است.

به نوشته این روزنامه انجمن افراد خود را به محافل بهائیان راهنمائی کرد تا اطلاعات کافی از درون این محافل بدست آورند و پس از به تخت نشستن خمینی به مال و جان و آزادی این افراد دست اندازی کردند.

در روزنامه های تهران هر روز تصویرهائی از افراد چاپ میشود که برای حفظ جان خود به فرقه مزبور فحش میدهند و بد و بیراه می گویند و از آن تبری میجویند.

آنچه در گفته های آقای ریگان جلب توجه میکند این است که انگار تنها بهائیان در ایران بدون علت کشته میشوند.

مجله فیگارو مورخ ۲۴ اردیبهشت ماه مینویسد: «از چهار سال پیش به اینطرف بیش از ۲۰۰ هزار نفر در ایران کشته شده اند.

هفته ای که رکورد را شکست سوم تا هفتم بهمن گذشته بود که در جریان آن ۱۸۰۰ نفر را به مسلسل بستند علاوه بر این یکصد و پنجاه هزار محبوس سیاسی در زندانها هستند یک میلیون ایرانی خصوصاً کار شناسان اداری از کشور گریخته اند و به اینهمه رقم دیگری باید افزود که مربوط به آن جنگی است که در غرب فراموش شده و تاکنون سیصد هزار کشته بجا گذاشته است». آیا بزعم آقای ریگان همه اینها آدم کشته و یا در صدد واژگون کردن رژیم بوده اند؟ آیا آقای ریگان سنگسار کردن زنان و اعدام کودکان و معتادان و فشار و تضییقات به سایر گروههای مذهبی و نژادی را نادیده می گیرد؟

حقیقت اینست که سرنوشت ایرانیان بهائی از سایر گروه‌های مردم جدا نیست. اگربهائیها «الحق لمن غلب» را پذیرفته و دولت خمینی را حاکم و قانونی

بقیه در صفحه ۱۵

[سند ناتمام]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]