[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

[برای وضوح بیشتر فقط مطالب و اخبار مربوط به افراد و جامعه بهائی تایپ شده است]

 

[برگرفته از سایت:] پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب

[تاریخ:] ۲۴ مرداد ۱۳۹۷

 

انزوای علمای اسلام، پیش‌گویی یا آرزوی عبدالبهاء؟!

عبدالبهاء بخاطر کینه‌ی خود از علمای اسلامی، که مانع گسترش عقاید انحرافی بهائیت به شمار می‌آمدند، به پیروان خود بشارت برچیده شدن دستگاه اجتهاد را داده است. این در حالیست که پس گذشت یک قرن از این ادعا، نه تنها علمای اسلامی منزوی نگشتند، بلکه همواره با فتواهای به موقع و هوشمندانه‌ی خود، حافظ عقاید حقه و کیان مملکت اسلامی بوده و هستند.

پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ علمای اسلامی به عنوان حافظان و نگاهبانان حدود دین، همچون سدّی محکم در مقابل فتنه‌های عوامل استکبار و فاسد بوده و لذا، به مقابله‌ی فکری با فرقه‌های ساختگی بابیت و بهائیت پرداخته‌اند. از این‌رو عبدالبهاء، بخاطر کینه‌ی خود از علمای اسلامی، که مانع گسترش عقاید انحرافی بهائیت به شمار می‌آیند، به پیروان خود بشارت داد که به زودی، دستگاه اجتهاد و پیروی مردم از علماء برچیده خواهد شد؛ همچنان که به نقل از او می‌خوانیم: «مِن بعد دستگاه اجتهاد و حکمرانی علماء و مرافعه در نزد مجتهدین و تمسک عوام به ایشان و صف جماعت و ریاست علمای دین پیچیده خواهد شد»[۱]

اما به راستی چگونه می‌توان این پیشوای بهائی را مصون از هرگونه اشتباه و خطا پنداشت [۲]؛ در حالی که پس گذشت یک قرن از این ادعا، نه تنها علمای اسلامی منزوی نگشتند، بلکه همواره با فتواهای به موقع و هوشمندانه‌ی خود، حافظ عقاید حقه و کیان مملکت اسلامی می‌باشند. علمایی که تبلیغات مداوم و مسموم نظام‌ها و فرقه‌های معاند نتوانست از نفوذ کلام ایشان در میان مردم بکاهد؛ چرا که به فرموده‌ی پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله): «العُلَماءُ وَرَثَةُ الأنبياءِ... [۳]؛ علماء وارثان پیامبران‌اند» و دین‌داری بدون توجه به پیامبران و جانشینان ایشان میسر نیست.

در این صورت می‌توان گفت که این پیشوای بهائی، آرزوی خود را در قالب پیش‌گویی بیان کرده است.

پی‌نوشت:

[۱].عبدالحمید اشراق خاوری، مائده آسمانی، بی‌جا: مؤسسه‌ی ملّی مطبوعات امری، ۱۲۹ بدیع، ج ۵، ص ۱۹۳.

[۲]. ر.ک: عباس افندی، مفاوضات؛ به نقل از: مهدی هادیان، مسأله مشروعیت، تهران: انتشارات گوی، ۱۳۹۲ ش، ص ۱۳۰- ۱۲۹.

[۳]. محمد محمدی ری‌شهری، میزان الحکمه، کتابخانه‌ی الکترونیکی فقاهت، ج ۸، ص ۱۸.

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]