نورالله اخترخاوری

متولد: ١٢٩٨، مریم‌آباد، یزد

در تاریخ ١٧ شهریور ۱۳۵۹ در یزد تیرباران شد

 

نورالله اخترخاوری، بعد از تکمیل دورۀ دبستان در مریم‌آباد یزد به همراه خانواده به تهران رفت. در ١٨ سالگی ازدواج کرد و چند ماه پس از ازدواج به همراه همسرش به نی‌ریز نقل مکان کردند. بعد از نی‌ریز، برای ترویج آئین بهائی مهاجر بلوچستان شد و بعد از آن به هند رفت و سالیان متمادی عضو محفل روحانی ملی[۱] هند بود. پس از آن به ایران بازگشت و در یزد مستقر شد.

در اوایل انقلاب اسلامی او و همسرش مرتب در معرض آزار و اذیت بودند تا اینکه در تیر ۱۳۵۹ گروهی پاسدار از بالای دیوار به خانه آن‌ها ریختند و او را دستگیر کردند، اثاثیه خانه هم زیر و رو شد. در آن زمان وی عضو محفل روحانی محلی[۲] یزد بود. در همان روز بقیه اعضای محفل روحانی یزد نیز بازداشت شدند.

آنان را به زندان یزد بردند و در روز ١٧ شهریور ۱۳۵۹ به همراه شش بهائی دیگر، محمود حسن‌زاده، عزیزالله ذبیحیان، فریدون فریدانی، عبدالوهاب کاظمی منشادی، جلال مستقیم و علی مطهری تیرباران شدند.

جزییات اعدام آن‌ها معلوم نیست ولی گفته می‌شود در باغی خارج از شهر به دست یک مأمور، یک به یک تیرباران شدند و هر کدام اصرار داشته که قبل از بقیه تیرباران شود. اجساد آن‌ها خارج از شهر، در زمینی خالی و دور افتاده با حضور اقوام و ٢٠٠ نفر از بهائیان به خاک سپرده شد.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

[۱] محفل روحانی ملی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر کشور انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن کشور است.

[۲] محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.