نصرالله امینی

متولد ۱۲۹۴ در کروگان، جاسب

در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۶۱ در خانی‌آباد تهران اعدام شد

 

نصرالله امینی در یک خانوادۀ بهائی متولد شد. در سن ١٠ سالگی برای تحصیل به تهران رفت. ۱۵ ساله بود که در تهران مسئولیت مدیریت املاک یکی از بهائیان را در خانی‌آباد به عهده گرفت. چند سال بعد عضو محفل روحانی محلی[۱] خانی‌آباد شد و نزدیک به ۵۰ سال در این وظیفه خدمت کرد.

در روز ٢٠ مهرماه ۱۳۶۰ جند پاسدار به خانه‌اش آمدند و همه جای آن را گشتند. سیزده روز پس از آن، در ٣ آبان ۱۳۶۰ حکم دستگیری او را دادند.  یک شب در یک سلول تاریک و مرطوب در کمیتۀ مرکزی به همراه دوست بهائی خود، سعدالله بابازاده بازداشت بود. شب بعد، رئیس کمیته که به او احترام داشت، هر دو را برای یک شب آزاد کرد، به امید اینکه از شهر فرار کنند. هرچند، به هر دو دستور داد روز بعد دوباره به کمیته مراجعه کنند.

فردای آن ‌روز طبق دستور دوباره به کمیته رفتند. سه هفتۀ بعد خانواده آن‌ها خبر شدند که هر دو را به زندان اوین برده‌اند. سه ماه بعد، برای اولین بار اجازۀ ملاقات به خانواده‌ها دادند.  در روز ۲۶ اردیبهشت ۱۳۶۱ هر دو نفر اعدام شدند. خانواده‌ها تا ۵ روز مطلع نبودند. جسد آنان را به خانواده‌‌هایشان تحویل ندادند و احتمالاً مأمورین دولتی آن‌ها را در قبرستان کفرآباد خانی‌آباد به خاک سپردند.  

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

[۱] محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.