[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

 

به نام بخشنده مهربان

مورخ: ۹ دیماه ۱۳۸۶

 

شورای محترم اسلامی شهر نجف‌آباد

احتراماً به عرض می‌رساند که در سال ۱۳۶۳، گورستان قدیمی متعلق به بهائیان منطقه‌ی نجف‌آباد، با قدمت قریب به ۱۱۰ سال و مساحتی نزدیک به سه هکتار به همراه امکانات و تأسیسات و واقع در جوار شهر و به ارزش تقریبی سه میلیارد تومان، علی‌رغم دارا بودن سند رسمی مالکیت، مورد تصرّف و تجاوز واقع شد. از آن پس به علت محروم بودن این جامعه از مکانی مناسب برای دفن اموات و بلا تکلیف ماندن جنازه‌های متعلق به کسانی که سالیان دراز در کنار برادران و خواهران مسلمان خود در کمال مسالمت زندگی می‌نمودند و دارای تملکات چند صد ساله‌ی آباء و اجدادی بودند و مالیات می‌پرداختند و به خدمت سربازی اعزام می‌شدند؛ مسئولان وقت متقاعد شدند که جهت دفن اموات، قطعه زمینی به مساحت ۶ هکتار، واقع در پشت کوه‌های شمال شهر نجف‌آباد، در اختیار و تصرّف این جامعه قرار دهند. در مدت ۱۲ سال که از تحویل این زمین می‌گذرد، ۱۰۲ جنازه در آن دفن شده است. در فاصله‌ی زمانی ۶ شهریور ۱۳۸۶ الی ۵ مهرماه ۱۳۸۶ عده‌ای افراد ظاهراً ناشناس، ابتدا به صورت دستی و سپس، طی چهار مرحله، به وسیله‌ی ماشین آلات سنگین، کل این قبرستان را تخریب نمودند و اخیراً نیز سه نفر از بستگان افرادی که به تازگی در این گورستان دفن شدند، به همراه دو نفر دیگر، مورد احضار مراجع امنیتی و قضائی واقع و حتی سه نفر اول، ۲ تا ۴ شبانه روز بازداشت شدند و ضمناً به این افراد که هیچگونه سمت نمایندگی از طرف کلیه‌ی بهائیان منطقه نداشته‌اند، شفاهاً گفته شده که به موجب تصمیم شورای تأمین شهر نجف‌آباد، افراد بهائی حق دفن اموات خود را در این مکان ندارند و من بعد نیز نخواهند داشت و در پاسخ به این سوال که آنان مردگان خود را در کجا دفن نمایند؟ اظهار داشته‌اند به هر کجا که می‌خواهند ببرند. خدمت آن مقام محترم عرض می‌نمائیم که قریب ۲۹ سال از انقلاب عظیم اسلامی می‌گذرد و حکومت و نظام اسلامی در نهایت اقتدار استقرار یافته است؛ بنابر این شایسته است مسئولین و مقامات مملکتی قوانین و مقررات عادلانه را در باره‌ی این شهروندان قانون‌مند خود نیز، مراعات کنند. به موجب بند ۱۳ از ماده‌ی ۵۵ قانون شهرداری‌ها و شورای اسلامی شهر، شهرداری‌ها موظفند گورستان و غسالخانه و وسایل حمل اموات را در اختیار شهروندان قرار دهند و در انتظام امور آن‌ها مراقبت داشته باشند. متأسفانه در اثر حادثه‌ی اخیر، ضمن این که به اصل تسلیط و مالکیت مشروعی که از جانب مسئولین وقت به این جامعه اعطاء گشته، عنایتی نشده، با احضار صاحبان اموات و بازداشت آن‌ها، حداقل حقوق انسانی نیز پایمال گشته است. از آنجائی که افراد بهائی تا حد معتقدات وجدانی خود، مکلف به رعایت قوانین و احترام به مقررات مملکتی می‌باشند؛ این جانبان، امضاء کنندگان ذیل این شکوائیه و اوراق ضمیمه‌ی آن، از آن مقام محترم تقاضا داریم دستور فرمائید ارگان‌های ذی‌ربط، در مرحله‌ی اول، حقانیت دفن اموات متعلق به این جامعه را در همین گورستان موجود، مراعات نمایند و در غیر این صورت، قطعه زمین مناسب دیگری با مجوّز قانونی و قابلیت دسترسی به امکانات اولیه‌ی عمرانی، به افراد این جامعه تحویل دهند و در هر یک از این دو حالت، امنیت قبور و نیز امنیت مراسم خاکسپاری متوفیات را تأمین کنند. با نهایت احترام به عرض می‌رساند تا زمانی که زمینی جدید به بهائیان منطقه تحویل نشود، این افراد، راهی و چاره‌ای جز دفن مردگان خود در گورستان موجود نخواهند داشت. با تشکر از بذل عنایت به مطالب فوق، توجه آن مقام محترم را به سه مطلب زیر نیز جلب می‌نماید.

۱- در صورت اعطای زمین جدید، بر اساس مقررات شرعی، برای زیارت اهل قبور توسط منسوبین، نگهداری قبرستان فعلی به همین صورت موجود، تا انقضای مدت قانونی، ضروری می‌باشد.

۲- بنا به اصول فقهی و معتقدات دینی بهائیان، انتقال اموات به هر مکانی، با بیش از یک ساعت فاصله از محل فوت (که در مورد قبرستان بهائیان اصفهان نیز مصداق دارد)، ممنوع می‌باشد.

۳- به عنوان سندی برای اثبات مساهمت و موافقت در کلیه مفاهیم و موارد مذکور در این شکوائیه، به ضمیمه، تعداد ۲۰ بیست برگ کاغذ، محتوی اصل امضای ۴۳۰ نفر از بهائیان منطقه، تقدیم می‌گردد.

با تشکر و سپاسگزاری از آن مقام محترم

 

تقدیم اصل شکوائیه به: استاندار محترم استان اصفهان؛ دادستان محترم شهرستان نجف‌آباد؛ فرماندار محترم شهرستان نجف‌آباد؛ شهردار محترم شهر نجف‌آباد

[زیر نامه ۱۹ صفحه امضاء]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]