[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

 

به نام خداوند بخشنده مهربان

وزارت علوم، کمیته رسیدگی به شکایات ملاحظه فرمایند.

با عرض سلام. احتراماً معروض می‌دارم که اینجانب سارا ندافیان قمصری فرزند فرامرز در سال ۱۳۸۵ برای اولین بار در کنکور سراسری شرکت کرده و در رشته مهندسی مکانیک سیالات دانشگاه شیراز پذیرفته شدم. بعد از انجام دادن مراحل ثبت نام و واریز شهریه به علت اینکه متدین به هیچ کدام از ادیان رسمی کشور نبودم و معتقد به دیانت بهایی بودم، ثبت نام من کان لم یکن تلقی شد و شهریه مرا مسترد داشتند و در کامپیوتر دانشگاه مقابل نام من قید کردند، منصرف از تحصیل.

من برای احقاق حق مسلوبه خود به همه جا حراست دانشگاه مدیریت دانشگاه شیراز، سازمان سنجش، وزارت علوم، کمیسیون اصل نود مجلس، دیوان عدالت اداری و ... مراجعه و تقاضای دادرسی و رسیدگی به پرونده‌ام را کردم که هیچ‌گونه پاسخی دریافت نکردم. تا اینکه در شهریور ۱۳۸۷ از طرف وزارت علوم احضار شدم. در آنجا بعد از سوال و جوابهای متعدد، از من خواستند که این اطمینان را به آنها بدهم که هدفم از ورود به دانشگاه، فقط و فقط تحصیل است و متعلق به هیچ دسته و گروه سیاسی نیستم و کلیه قوانین و مقررات دانشگاه را رعایت می‌کنم و تاکید کردند که دین من به خودم مربوط است. من با کمال حسن نیت متعهد شدم که به عنوان یک شهروند ایرانی که معتقد به دیانت بهایی است، هدفم صرفا و صرفا تحصیل است و تابع حکومت بوده و قوانین و مقررات دانشگاه را رعایت می‌کنم.

یک سال بعد در شهریور ۱۳۸۸ از دانشگاه شیراز و وزارت علوم برای ثبت نام احضار شدم و خدا را شکر کردم که آن عزیزان بعد از ۳ سال به صداقت کلام و رفتارم پی برده‌اند و سوء تفاهماتشان بر طرف شده و درصددند که حق مسلوبه مرا به عنوان یک شهروند ایرانی، مسترد دارند. غافل از اینکه حسن نیت من سوء تعبیر شده و آقایان محترم مصداق آیه مبارکه در قرآن شریف گردیدند که می‌فرمایند:

"یُحرفون الکلم عن مواضعه" (آیه ۱۳، سوره مائده)

که مضمون آن آیه شریفه به فارسی چنین است: "سخن را از جایش بر می‌گردانند"

بنابر این برای سومین سال متوالی از ثبت نام خود در دانشگاه و محلی که حق مسلم من است، محروم شدم و برای احقاق حقوق حقه خود که در اصول ۱۹ و ۲۰ قانون اساسی کشور جمهوری اسلامی ایران، برای همه یکسان فرض شده، تلاش خواهم کرد.

اصل ۱۹ قانون اساسی: مردم ایران از هر قوم و قبیله‌ای که باشند از حقوق مساوی برخوردارند و رنگ، نژاد، زبان و مانند اینها سبب امتیاز نخواهد بود.

اصل ۲۰ قانون اساسی: همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، و فرهنگی با رعایت و موازین اسلامی برخوردارند.

سارا ندافیان قمصری

شهریور ۱۳۸۸

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکته‌ای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]