[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

[ آرم: محفل روحانی ملّی بهائیان ایران ]

نمرهٴ: ۱۶۰۴؛ تاریخ: نهم شهر المشیّة ۱۰۱، مطابق ۱۴ مهرماه ۱۳۲۳

 

جناب آقای ساعد، نخست‌وزیر

البتّه خاطر محترم عالی مسبوق و مستحضر می‌باشد که چند گاهی است بعض از ارباب جراید و مجلّات در مرکز و ولایات، عنان از قلم و بنان برداشته، همه‌گونه توهین و تحقیر به مقدّسات بهائیان روا داشته، به وسیلهٴ نشر اکاذیب و مفتریّات هم‌وطنان عزیز را نسبت به آنان بدبین و بدگمان ساخته و بالنّتیجه ساده‌لوحان و بی‌خبران را به عداوت و خصومت با ایشان برانگیخته، به عناوین مختلفه نایرهٴ عصبیّت و حمیّت جاهلیّت را در قلوب متعصّبین و مخالفین مشتعل گردانیده و بعض از کُتّاب و مصنّفین به جای انارهٴ افکار و نشر آثار مدنیّت این قرن انوار، کتب و رسایل خویش را با عبارات مستهجنهٴ رکیکه از تهمت و افترا نسبت به مقدّسات بهائی مشحون نموده و به کمال آزادی با اجازهٴ وزارت فرهنگ طبع و منتشر ساخته‌اند. متأسّفانه بهائیان که فاقد حرّیّت قلم و زبانند، به هیچ‌وجه من‌الوجوه قادر به دفاع از حقوق حقّهٴ خود نبوده و از بیان حقیقت و رفع سوءتفاهم از ابناء مملکت و کشف غطا از دسایس ارباب مکر و حیلت محروم و ممنوع بوده و می‌باشند. چنان‌که اخیراً دشمنان بهائی رساله‌ای به نام (اعترافات سیاسی کنیاز دالگورکی) ساخته و پرداخته و صفحات آن را از تهمت و افترا نسبت به مقدّسات بهائی مملوّ ساخته و با اجازهٴ وزارت فرهنگ در دو نوبت به طبع رسانیده و در بعض از جراید نیز متسلسلاً منتشر گردانیده‌اند.

اگر فی‌الحقیقه در کشور مقدّس ایران آزادی مطبوعات برای عموم طبقات موجود و نفوس مزبوره به نام حرّیّتِ قلم به نشر اراجیف و مفتریّات مشغولند، از آن مقام محترم مستدعی است به بهائیان نیز اجازت دهند که به نام انسانیّت و مدنیّت و حفظ آبرو و حیثیّت ایرانیّت بر خلاف معاندین و مخالفین خویش به کمال ادب و احترام و رعایت شأن و مقام اولی‌الافهام بیان حقیقت نمایند و در ازالهٴ سوءتفاهم بکوشند و بدین‌وسیله آبی بر آتش عداوت و خصومت اغلب از هموطنان که به حیل و دسایس مغرضان و محرّکان در کانون قلوبشان شعله‌ور گردیده، فرو ریزند. زیرا واقعاً دور از انصاف و اخلاق و مدنیّت و انسانیّت است که جمعی به کمال آزادی قلماً و لساناً به حقوق جمع دیگر تجاوز نمایند و علناً به مقدّسات آنان فحش و ناسزا گفته، همه‌گونه توهین و تحقیر و تهمت و افترا روا دارند و آن جمع مظلوم امکان دفاع از حقوق حقّهٴ خویش نیابند و به هیچ وسیله‌ای بیان حقیقت نتوانند و در هیچ محکمه‌ای قادر به اقامهٴ دعوی نباشند. آیا عموم رعایای این مملکت در پیشگاه قانون و عدالت متساوی الحقوق نمی‌باشند؟ و آیا دولت حامی و حافظ شرافت کلیّهٴ ساکنین این کشور نیست؟ چقدر در انظار ملل راقیهٴ دنیا نازیباست که جمعی به کمال وقاحت و فضاحت علیه جمع دیگر قلم‌فرسایی نمایند و نفوس متعدّی علیهم حقّ هیچ‌گونه دفاع از خود نداشته باشند. این محفل بالوکاله از [جانب] عموم بهائیان ایران از آن مقام محترم مستدعی است برای رفع این تبعیض و اصلاح این وضعیّت شگفت‌انگیز اقدام عاجل فرموده، بیش از این راضی به هتک احترام جمع کثیری از رعایای صدیق و آرام این مملکت نگردند و بالاخره به جولان متعدّیان و متجاوزان در میدان اهانت به مقدّسات بهائیان که جز ایقاد نار فتنه و فساد فایده و ثمری نداشته و نخواهد داشت، پایان بخشند. با تقدیم احترامات فائقه.

منشی محفل روحانی ملّی بهائیان ایران، علی‌اکبر فروتن

[امضاء: علی‌اکبر فروتن]، [مهر: محفل روحانی ملّی بهائیان ایران، سنهٴ ۹۱]

 

[حاشیهٴ ۱:] اقدام لازم به عمل آید. ۳۰/۷/ [۱۳۲۳]

[حاشیهٴ ۲:] مجدّداً به عرض جناب آقای نخست وزیر رسانده و توضیحاً عرض شد که برای جماعت بهائیان و ضبط مذهب ایشان در قانون پیش‌بینی نشده. اگر مطالبی بر خلاف مذهب رسمی اسلام درج و منتشر شود، قابل جلوگیری است و الّا دولت نمی‌تواند روزنامه‌ها را مجبور کند که کتاب منتشر شده را در روزنامه‌ها درج نکنند. بنابراین اقدامی ندارد، بایگانی شود. ۱۰/۸/۲۳.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]