منوهر  قائم‌مقامی

متولد ١٢٩٨ در تهران

 در تاریخ ٣٠ مرداد ۱۳۵۹ در تهران ربوده و ناپدید شد

 

منوهر قائم‌مقامی در یک خانوادۀ بهائی متولد شد. بعد از اتمام دبیرستان، در رشتۀ حقوق از دانشگاه تهران لیسانس گرفت و موسسه‌ای حقوقی تأسیس کرد. وکیلی موفق بود و به کارهای حقوقی بهائیان هم کمک می‌کرد و در بسیاری از مواردی که املاک جامعه بهائی تصرف یا غارت شده بود دفاع حقوقی از محفل روحانی ملی[۱] را بر عهده می‌گرفت. عضو هیئت رئیسۀ شرکتهای نونهالان و امناء و مشاور حقوقی و وکیل مدافع آن‌ها بود. در سال ١٣٣٨ به عضویت محفل روحانی ملی ایران انتخاب شد و سالیان متمادی منشی محفل بود.

در روز ۳۰ مرداد ۱۳۵۹ محفل روحانی ملی جلسۀ مشترکی با اعضای هیئت معاونت[۲]، یوسف عباسیان میلانی و حشمت الله روحانی برای مشورت درباره وضعیت بهائیان زندانی در یزد و همدان داشتند. در حدود ساعت چهار بعدازظهر، عده‌ای پاسدار به جلسه حمله کردند. منوهر قائم‌مقامی و دیگر اعضای محفل روحانی ملی- هوشنگ محمودی، ابراهیم رحمانی، حسین نجی، عبدالحسین تسلیمی، عطاءالله مقربی، یوسف قدیمی، کامبیز صادق زاده، بهیه نادری و دو عضو هیئت معاونت را با خود بردند. بعد از آن هیچ نشانی از آنان به دست نیامد.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

 

[۱] محفل روحانی ملی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر کشور انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن کشور است.

[۲] هیئت معاونت: افرادی که با تصمیم هیئت مشاورین قاره‌ای برای دوره‌ای پنج‌ساله انتصاب می‌شوند و در حیطه فعالیتشان که معمولاً شامل نواحی کوچک‌تر در یک کشور است، به تشویق افراد و تحکیم جوامع بهائی می‌کوشند.  معاونین در ارتباط با محافل روحانی محلی نقش مشورتی دارند.