محمدباقر (سهیل) حبیبی

متولد ٢١ تیر ١٣١١ در همدان

در تاریخ ۲۴ خرداد ۱۳۶۰ در همدان تیرباران شد

 

محمدباقر (سهیل) حبیبی در خانواده‌ای بهائی متولد شد. در دبیرستان که بود به خاطر تبلیغ آئین بهائی اخراج‌ شد و در دبیرستان دیگری تحصیلش را به پایان رساند. برای ترویج آئین بهائی، به مدت دو سال به ملایر و سپس به سنگستان رفت. در سنگستان چندین بار منزلش غارت شد و به ‌دنبال تهدیدهای جانی مکرر، محفل روحانی محلی[۱] به او توصیه کرد برای حفظ جانش به همدان برود. پس از بازگشت به همدان، به عضویت محفل روحانی همدان انتخاب شد.

او یک بار با دیگر اعضا محفل روحانی همدان بازداشت شد چندین هفته تحت شکنجۀ شدید قرار گرفت. در مرداد ۱۳۵۹ پاسداران با فهرستی از اسامی بهائیان به فروشگاه او رفتند تا از او نشانی همه را بگیرند. اما او در تهران بود و برادرش، محمد (سهراب) حبیبی که مغازه را اداره می‌کرد به جای او بازداشت شد. محفل روحانی همدان به او توصیه کرد که به همدان بازنگردد، هرجند خود او اصرار داشت برود. سه ماه بعد، در روز ١٢ آبان ۱۳۵۹ که در منزل دخترش در تهران بود، کمیته به جای سرهنگی که در جستجوی‌اش بودند، اشتباهاً او را دستگیر کردند.

کمیته بعد به‌اشتباه خود پی ‌برد و می‌خواست او را آزاد کند، اما پاسدار جوانی او را از بازداشت قبلی به خاطر آورد و مانع آزادی او شد تا از همدان پرس‌وجو کنند. سپس او را به همدان منتقل کردند و همراه شش عضو دیگر محفل روحانی همدان زندانی شدند.

در بامداد ۲۴ خرداد ۱۳۶۰ به همراه شش عضو محفل همدان، محمد (سهراب) حبیبی، حسین خاندل، طرازالله خزین، حسین مطلق، فیروز نعیمی و ناصر وفائی، تیرباران شدند. آثار شکنجه روی بدن آن‌ها به وضوح آشکار بود. جسد آن‌ها با حضور اعضای خانواده و با مراسم بهائی در گورستان بهائیان همدان به خاک سپرده شد.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

[۱]  محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.