محمد منصوری

متولد آذر ١٣٠٨ در خلخال، آذربایجان

در تاریخ ١٨ تیر ۱۳۶۱ در قزوین تیرباران شد

 

محمد منصوری در یک خانوادۀ مسلمان متولد شد. وقتی شش‌ساله بود، پدر و مادرش در فاصله دو سال درگذشتند. در سن ٢١ سالگی به آئین بهائی ایمان آورد. در سال ۱۳۳۴ ازدواج کرد، سپس در دانشکدۀ افسری تهران تحصیل کرد و افسر ارتش شد. همسر اولش دریک حادثه رانندگی کشته شد. از او دو پسر و یک دختر داشت. بعد از مرگ همسرش، دوباره ازدواج کرد و دارای سه فرزند دیگر شد. در سال ۱۳۵۲ به قزوین رفت و در سال ۱۳۵۴ بازنشسته شد.

در روز١٩ فروردین ۱۳۶۱ پاسداران به خانه‌اش یورش بردند و بازداشت شد. چند بهائی دیگر نیز در همان شب در قزوین بازداشت شدند. آنان را اول به بازداشتگاه بردند و بعد از سه روزبه زندان چوبیندر منتقل کردند. همگی به شدت شکنجه شدند.  در روز ١٨ تیر ۱۳۶۱ همراه با سه بهائی دیگر، جدید الله اشرف، منوچهر فرزانه موئید و محمد عباسی تیرباران شدند خبر این واقعه را سه روز بعد به محفل محلی[۱] قزوین دادند. اجسادشان در ۵۰ کیلومتری قزوین، در دهکدۀ ککین در حضور خانوادهایشان و حدود ۵۰ نفر از دوستان به خاک سپرده شد.

 

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

[۱] محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.