محمد داداش اکبری

متولد ۱۳۱۴ در طارم، زنجان

در ۲۵ تیر ۱۳۵۹ در رشت اعدام شد

 

محمد داداش اکبری اهل کسب و بود و مغازه نانوایی داشت. در سال ۱۳۵۳ بهائی شد، و بعد از آن مردم از او نان نمی‌خریدند. در اوایل انقلاب، مغازۀ نانوائی او در لنگرود گیلان مصادره شد، و تهدیدش کردند که باید از لنگرود برود. به ساوه نقل‌مکان کرد و بعد از یک دورۀ کوتاه آموزش لوله‌کشی در آنجا به کار مشغول شد. با همسر و پنج فرزند خود زندگی ساده‌ای داشتند.

در سال ۱۳۵۸ در سفری به رشت بعد از تصادف کوچکی با ماشین یک پاسدار، برای ثبت این تصادف به کمیته می‌رود. در هنگام خروج از کمیته کسی او را می‌شناسد و بازداشتش می‌کنند. در زندان یادداشتی می‌نویسد به این مضمون که: «سه اردیبهشت – اینجانب محمد اکبری بهائی هستم و هر گاه اعدام شوم مرا با مراسم بهائی دفن کنید.» باوجود تلاش برادر و دوستانش، در ساعت چهار بامداد روز ۲۵ تیر ۱۳۵۹ در پایگاه نیروی دریائی رشت اعدام‌ می‌شود.

 

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)