کوروش حق‌بین

متولد ١مهر ١٣٢٨ در یزد

در تاریخ ۲۶ خرداد ۱۳۶۲ در شیراز به دار آویخته شد

 

کوروش حق‌بین در یک خانوادۀ بهائی متولد شد.  پس از اتمام تحصیلات دبستان و دبیرستان و سپری کردن دوران نظام‌وظیفه، به نیت ترویج آئین بهایی به مرودشت در حومۀ شیراز رفت و در آنجا ساکن شد. در سال ۱۳۵۴ ازدواج کرد و بعد از تولد اولین فرزندش در ۱۳۵۶ به سرپل ذهاب رفت؛ اما با شروع جنگ ایران و عراق مجبور به ترک این شهر شد و در حالی که فرزند دومش در راه بود به مرودشت بازگشت.  در سال ۱۳۶۱ به عضویت محفل محلی[۱] مرودشت انتخاب شد.

در روز ٨ آذر ۱۳۶۱ بازداشت و زندانی شد. بعد از پنج روز او را از مرودشت به شیراز و به زندان عادل‌آباد منتقل کردند. در آخرین ملاقاتی که قبل از اعدام با همسرش داشت، به او گفته بود که روز قبل در آخرین بازجویی از آنان سؤال شده که آیا حاضرند از بهائی بودن تبری کنند و آنان کتباً جواب داده‌اند که تبری نمی‌کنند. در روز ۲۶ خرداد ۱۳۶۲ او به همراه پنج بهائی دیگر، بهرام افنان، بهرام یلدائی، جمشید سیاوشی، عنایت‌الله اشراقی و عبدالحسین آزادی به دار آویخته شدند. جسد آنان را به خانواده‌هایشان ندادند و احتمالاً مأمورین دولتی آن‌ها را به خاک سپردند.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

[۱] محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.