خسرو مهندسی

متولد ۴ خرداد ۱۳۰۸ در کرمان

در تاریخ ۱۴ دی ۱۳۶۰ در تهران تیرباران شد

 

خسرو مهندسی، مادرش بهائی و پدرش مسلمان بود.  بعد از تکمیل دورۀ ابتدائی و دبیرستان در شهرهای مختلف ایران، از دانشگاه تهران لیسانس گرفت.  بعد به دانشگاه ایلینوی آمریکا رفت و در رشتۀ روانشناسی دکترا گرفت.  پس از بازگشت به ایران در تهران ساکن شد.  استاد روانشناسی دانشگاه تهران و از بنیان‌گذاران و روسای سازمان آزمون‌شناسی ایران بود که کنکور سراسری دانشگاه‌ها را هدایت می‌کرد. از دانشگاهیان شناخته شده و مورد احترام بود. در ابتدای انقلاب اسلامی از کار اخراج شد.

در سال ۱۳۵۷ عضو محفل روحانی محلی[۱] تهران شد.  در روز ١١ آبان ۱۳۶۰ در طی جلسۀ محفل به همراه پنج عضو دیگر محفل، کوروش طلائی، فتح‌الله فردوسی، اسکندر عزیزی، عطاءالله یاوری و شیوا محمودی ـ اسدالله زاده و میزبانشان شیدرخ امیرکیا (بقا) دستگیر و در اوین زندانی شدند. حدود دو ماه بعد، در روز ۱۴ دی ۱۳۶۰ همه تیرباران شدند. جسد آنان را به خانواده‌هایشان ندادند و احتمالاً مأمورین دولتی به خاک سپردند.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

[۱] محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.