جهانگیر هدایتی

متولد ۱۶ شهریور ١٣٠٢ در علی آباد، یزد

در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۶۳ در تهران اعدام شد

 

جهانگیر هدایتی پس از تکمیل دورۀ دبیرستان به تهران رفت و در دانشکدۀ مهندسی تحصیل کرد.  پس از آن در وزارت راه استخدام شد.  چند سال بعد، به استخدام سازمان هواپیمایی درآمد و از دانشگاه تهران در رشتۀ مهندسی راه و ساختمان فوق‌لیسانس گرفت. در کار برنامه‌ریزی و احداث بسیاری از فرودگاه‌های ایران شرکت داشت.

عضو هیئت مدیرۀ شرکت امناء بود.  در سال ۱۳۶۱، پس از اعدام اعضاء دومین محفل روحانی ملی[۱]، به عضویت سومین محفل روحانی ملی انتخاب شد. در ٩ تیر ۱۳۶۲ بی‌آنکه کسی مطلع شود دستگیر شد.  خانواده‌اش نزدیک به سه هفته همه‌جا در جستجوی او بودند تا پس از مراجعات مکرر به زندان اوین، در روز ٢٨ تیر اطلاع یافتند که مدت کوتاهی در اوین بوده و سپس به زندان گوهردشت منتقل شده است. به هیچ‌کس اجازۀ ملاقات ندادند، تا ۸ ماه بعد، که چند روز پیش از نوروز ۱۳۶۳ توانست مکالمۀ تلفنی کوتاهی با خانوادۀ خود داشته باشد.  پس از مدتی، او را به زندان اوین برگرداندند، و در روز ٣٠ اردیبهشت ماه ۱۳۶۳ به همسرش تلفنی اطلاع دادند که می‌تواند به ملاقات شوهرش برود.  اما در روز ملاقات معلوم شد پنج روز قبل، در ۲۵ اردیبهشت ماه ۱۳۶۳ اعدام شده است.  جسد او را به خانواده‌اش نداند و احتمال مأمورین دولتی او را به خاک سپردند. بر اساس گفته هم‌بندی‌هایش، در زندان به سختی شکنجه شده بود.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

[۱] محفل روحانی ملی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر کشور انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن کشور است.