حسین نیری اصفهانی

متولد ۱۲۹۵ در اصفهان

در تاریخ٨ آذر ۱۳۶۲ در اصفهان در طی بازداشت درگذشت

 

پدر حسین نیری اصفهانی، روحانی معروفی بود که پس از دیدن اعدام دو جوان بهائی در میدان شاه، در مورد آئین بهایی کنجکاو شد و شروع به تحقیق کرد، و سرانجام به آن ایمان آورد. مادرش مسلمان بود اما او را با اصول بهائی بار آورد.  پس از تکمیل دورۀ ابتدائی و دبیرستان، به دانشکدۀ کشاورزی کرج رفت و بعد از آن به اصفهان بازگشت. در سال ۱۳۵۰ به عضویت محفل روحانی محلی[۱] اصفهان انتخاب شد.

در ۱۵ تیر ۱۳۶۰ در منزلش بازداشت شد. ده روز در سلولی کوچک و متعفن، در زندان سپاه پاسداران حبس بود، سپس به زندان حظیرةالقدس (مرکز اداری بهائی که پس از مصادره به زندان تبدیل شده بود) و سرانجام به زندان اصفهان منتقل شد. به بیماری قند مبتلا بود ولی به اجازۀ نمی‌دادند داروهایش را مصرف کند.  سرانجام در روز ٨ آذر ۱۳۶۲ زمانی که در راهرو ادارۀ دادستانی، منتظر جلسۀ بازجویی بود، دچار حملۀ قلبی شدید شد و درگذشت.  جسدش در گورستان بهائی اصفهان، با حضور تعداد کثیری از بهائیان و طبق مراسم بهائی به خاک سپرده شدند.

 

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

[۱] محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.