حسین نجی

متولد ١٣٠٣ در تهران

در تاریخ ٣٠مرداد ۱۳۵۹ در تهران ربوده و ناپدید شد

 

حسین نجی بعد از اتمام دورۀ دبستان و دبیرستان، در رشتۀ پزشکی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. سپس برای ترویج آئین بهائی به رشت مهاجرت کرد و در طول چهار سال سکونت در رشت، عضو محفل روحانی محلی[۱] آن شهر بود. پس از مدتی با بورس تحصیلی ارتش برای ادامۀ تحصیل به انگلستان رفت و با مدرک تخصص در بیماری‌های قلبی به ایران بازگشت. دو سال بعد از بازگشت به ایران، بورس دیگری برای تحقیقات پزشکی در آمریکا به دست آورد و بعد از برگشت از آمریکا، درمانگاه خصوصی خود را در تهران تأسیس کرد. وی به عضویت محفل روحانی محلی تهران و سپس به عضویت محفل روحانی ملی[۲] ایران انتخاب شد.

در روز ۳۰ مرداد ۱۳۵۹ محفل روحانی ملی جلسۀ مشترکی با اعضای هیئت معاونت[۳]، یوسف عباسیان میلانی و حشمت‌الله روحانی برای مشورت درباره وضع بهائیان زندانی شدۀ یزد و همدان داشت. در حدود ساعت ۴ بعدازظهر، عده‌ای پاسدار به جلسه حمله کردند. او و دیگر اعضای محفل روحانی ملی - هوشنگ محمودی، ابراهیم رحمانی، عبدالحسین تسلیمی، منوهر قائم مقامی، عطاءالله مقربی، یوسف قدیمی، کامبیز صادق زاده، بهیه نادری و دو عضو هیئت معاونت را با خود بردند. بعد از آن هیچ نشانی از آنان به دست نیامد.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

[۱] محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.

[۲] محفل روحانی ملی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر کشور انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن کشور است.

[۳] هیئت معاونت: افرادی که با تصمیم هیئت مشاورین قاره‌ای برای دوره‌ای پنج‌ساله انتصاب می‌شوند و در حیطه فعالیتشان که معمولاً شامل نواحی کوچک‌تر در یک کشور است، به تشویق افراد و تحکیم جوامع بهائی می‌کوشند.  معاونین در ارتباط با محافل روحانی محلی نقش مشورتی دارند.