شمارۀ: ۳۶۲؛ [تاریخ:] ۲۹ آبان ماه ۱۳۲۲؛ موضوع: اخراج بهائی‌های ایرانی از عراق؛ محرمانه

 

وزارت امور خارجه

در پاسخ نامهٴ ۷/۸/۱۳۲۲ شمارۀ ۳۱۵۴ دفتر محرمانه راجع به موضوع اقدام دولت عراق در اخراج بهائی‌ها می‌نگارد: عدّه[ای] بهائی به عنوان زیارت موفّق به تحصیل روادید از سفارت عراق گردیده و دیده شده که در گذرنامه‌های آنها روادید زیارت قید کرده‌اند، مع‌هذا چند نفر از عدّه نام‌برده پس از ورود به عراق موفّق به گرفتن پروانهٴ اقامت شده بودند. دولت عراق ظاهراً به عنوان این‌که بهائی‌ها دارای روادید اقامت نمی‌باشند و اشخاصی که برای زیارت به عراق می‌آیند بیش از دو الی سه ماه حقّ توقّف ندارند، بدین جهت به بهائی‌ها که دارای روادید زیارت می‌باشند، اخطار کرده‌اند که باید در انقضای مدّت از خاک عراق خارج شوند. ولی در باطن امر، مطابق بازجویی که به عمل آمده، چون در ظرف مدّت دو سه ماه عدّه زیادی از بهائی‌ها به عراق آمده و در نقاط مختلفه اقامت اختیار کرده بودند، دولت عراق دچار سوء‌ظنّ گردیده و تصوّر نموده‌اند که این عدّه برای انجام مأموریّتی به عراق آمده و می‌خواهند در ضمن تبلیغات مذهبی به تبلیغات سیاسی هم مبادرت ورزند؛ موضوع روادید زیارت را عنوان کرده و به استناد آن دستور اخراج آنها را صادر کرده‌اند. وزارت خارجهٴ عراق هنوز پاسخ یادداشت سفارت را نفرستاده، مجدّداً تأکید گردید که در صدور پاسخ آن تسریع نمایند. نتیجه را ثانیاً گزارش خواهد نمود.

وزیر مختار، [ امضاء: محسن رییس ]

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]