[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

[برای وضوح بیشتر فقط مطالب و اخبار مربوط به افراد و جامعه بهائی تایپ شده است]

 

[برگرفته از سایت:] دادخواست

[تاریخ:] ٨ آبان ١٣٩٩

 

صدای دریاها باشیم

نوید بازماندگان و همسرش بهاره قادری زوج بهایی هستند که قرار است به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «عضویت در گروه‌های مخالف به قصد بر هم زدن امنیت»، برای گذراندن محکومیت دو سال و یک ماه خود به زندان عادل آباد شیراز بروند. اما مصلحت و حقوق اولیه دختر ۸ ساله آنها به نام دریا در تصمیم قضایی نادیده گرفته شده است و او را در وضعیت مخاطره آمیزی قرار داده است.

دریا، یکی از صدها کودکی است که به دلیل تصمیمات قضایی، بدون آن‌که معارض قانون بوده باشد، مجازات می‌شود. فارغ از عادلانه یا ناعادلانه بودن حکم زندان برای شهروندان به دلیل باورها و اعتقادات‌شان، جدایی از والدین به دلیل زندانی شدن آن‌ها، اثرات روانی جدی بر کودکان می‌گذارد که می‌تواند سلامت روانی و جسمی آن‌ها را به خطر بیاندازد و آن‌ها را با اختلالاتی در روابط فردی و اجتماعی‌شان مواجه کند.

مطابق قوانین داخلی و بین‌المللی، مد نظر قرار دادن کودکان در تصمیم‌گیری‌ها، زمانی که پدر، مادر یا هر دو با روند قضایی روبرو می‌شوند، در تمام مراحل دادرسی کیفری، اعم از دستگیری، بازجویی، دادگاه، تعیین و اجرای حکم، آزادی و بازپروری در جامعه، جزو حقوق اساسی آن‌ها محسوب می‌شود.

زندانی شدن والدین، می‌تواند کودکان زندانیان را در معرض خطر بی‌سرپرستی، طردشدگی، احساس عدم امنیت و تحمل استرس زیاد قرار دهد و امکان بروز آسیب‌های مختلف به آنها و پدیداری اختلال در روند آموزش و رشد آن‌ها را بالا ببرد.

با توجه به اینکه قانون جدید «حمایت از اطفال و نوجوانان»، مصوب خرداد ۱۳۹۹، زندانی شدن والدین را به عنوان یکی از عوامل خطر برای کودکان تعریف کرده است و با در نظر گرفتن تعهدات بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران در رعایت پیمان‌نامه حقوق کودک و میثاق‌های مرتبط با حقوق زندانیان، از نهادهای مدنی ملی و بین المللی حامی حقوق کودکان در ایران، روزنامه نگاران، رسانه‌های جمعی و کنشگران اجتماعی درخواست می‌کنیم که با امضا این دادخواست صدای کودکانی چون دریا شوند.

از وکلا بخواهند در دفاعیات خود کودکان و مصالح آن‌ها را مد نظر قرار دهند و از تمام ظرفیت‌های قانونی برای حمایت از کودکان استفاده کنند.

همچنین از مقامات و ضابطان قضایی در دادسراها و دادگاه‌ها بخواهند در تصمیم‌هایشان، مصالح عالیه کودکان را مد نظر قرار دهند و در حد امکان از زندانی شدن والدین ممانعت کرده یا در صورت نیاز به مجازات، از مجازات‌های جایگزین حبس استفاده کنند و نگذارند تا کودکانی مانند دریا بیش از این رنج ببرند و ناعادلانه مجازات شوند.

ضرورت بازنگری در تصمیمات مبتنی بر مصالح عالیه کودکان، در شرایط سخت کرونایی بیشتر خود را نشان می‌دهد، تا زمینه‌ای را فراهم کنیم که کودکان بتوانند پدر و مادرشان را سالم در کنار خود داشته باشند و از حمایت روانی و عاطفی آن‌ها در عبور از این شرایط بهره‌مند شوند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]