فیروز نعیمی

متولد ١٠ مهر۱۳۱۴ در عشق‌آباد، ترکمنستان

در تاریخ ۲۴خرداد ۱۳۶۰در همدان تیرباران شد

 

فیروز نعیمی در سن ٢ سالگی با خانواده‌اش از عشق‌آباد به ایران آمد و در یزد ساکن شد. در همان یزد دورۀ دبستان و دبیرستان را تکمیل کرد و وارد دانشگاه پزشکی مشهد شد. بعد از اتمام تحصیل به استخدام وزارت بهداشت همدان درآمد و به سمت ریاست سازمان مبارزه با مالاریا در وزارت بهداشت منصوب شد. سپس مطب خصوصی خود را تأسیس کرد.  بعد از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۸ به خاطر اعتقاد به آئین بهائی از کار اخراج شد. در یک بیمارستان محلی شروع به کار کرد و همزمان مطب خصوصی خویش را نیز اداره می‌کرد. عضو محفل روحانی محلی[۱] همدان بود.

در روز ١٨ مرداد ۱۳۵۹ بازداشت شد و ٢١ روز در بازداشت سپاه پاسداران بود و شکنجه شد. پس از آن او را به زندان شهربانی منتقل کردند و سه ماه و نیم بعد از بازداشت اجازۀ ملاقات دادند. شش عضو دیگر محفل روحانی محلی همدان نیز دستگیر و با او زندانی شدند.

 در روز ۲۴ خرداد ۱۳۶۰ بعد از ماه‌ها حبس، همراه با محمد (سهراب) حبیبی، محمدباقر (سهیل) حبیبی، حسین خاندل، طرازالله خزین، حسین مطلق و ناصر وفائی تیرباران شدند. آثار شکنجه بر روی بدن همه آن‌ها به وضوح آشکار بود. جسد آن‌ها با حضور اعضای خانواده و با مراسم بهائی در گورستان بهائیان همدان به خاک سپرده شد.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

 

 

[۱] محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.