[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

[برای وضوح بیشتر فقط مطالب و اخبار مربوط به افراد و جامعه بهائی تایپ شده است]

 

[برگرفته از سایت:] فاران نقد ادیان، مذاھب و فرق

[تاریخ:] ٢۵ بهمن ١٣٩٩

 

بهائیان در ایران – انقلاب مشروطه۱

مقاله پیش رو به زمینه های اجتماعی انقلاب مشروطه می پردازد. انقلاب مشروطه، برای از بین بردن سلطه پادشاهان ستمگر در کشور، به رهبری روحانیت و همراهی مردم آغاز شد. این جنبش، همه حرکت های اجتماعی دیگر را تحت الشعاع خود قرار داده بود. به همین دلیل فرقه بابیه و بهائیه نیز مانند دیگر حرکتها، رونقی نداشتند. بهائیان نیز در راستای اهداف و آرمانهایشان، بر این حرکت بزرگ اجتماعی اثر گذاشتند.

بابیان و بهائیان در کسوت روشنفکری

بابیان و بهائیان تأثیرگذار در انقلاب مشروطه، در دسته دوم یعنی روشنفکران حضور داشته و نقش مؤثری در تعیین خطوط فکری ایشان داشتند. از جمله روشنفکران وابسته به بابیان می توان میرزا آقا خان کرمانی (داماد صبح ازل، از رهبران بابیه)، سید احمد روحی (داماد صبح ازل)، ابراهیم حکیمی، سید جمال واعظ و ملک المتکلمین را نام برد.

این گروه از روشنفکران در زمان مشروطه بدون اینکه بهائیت را تبلیغ کنند، افکار مخالف با دین و علما داشتند و در راستای دموکراسی غربی فعالیت می کردند. افرادی مثل آقا خان کرمانی، ملک المتکلمین و دیگران، روشنفکران فعالی بودند و نقش توزیع کنندگان اندیشه های بی دینی و دموکراسی لیبرال را ایفا می کردند. روشنفکران بابی و وابستگان آنان از طریق انجمن های نیمه مخفی با عنوان انجمن های ملی و روزنامه ها، در نهضت مشروطه فعال بودند.

از جمله حرکتهای به ظاهر مترقی و در باطن جداکننده جامعه و نسل آینده از دین، ایجاد نظام آموزشی جدید مستقل از روحانیت و دیانت بود. هرچند نظام آموزشی سنتی (مکتب خانه ها) پاسخگوی نیازمندی های جامعه ایرانی آن زمان نبود، اما تأسیس مدارس جدید نیز نباید در راستای دین زدایی افکار جوانان جامعه قرار می گرفت.

در مقالات بعدی، به ارتباط میان اندیشه نهضت مشروطه، با مکتب بابیت و بهائیت پرداخته خواهد شد.

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]