[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

[یادداشت دستنویسی شماره در بالای صفحه]

۲۶ /۹ /۱ /۱۶۴

 

احتراماً معروض می‌دارد.

اینجانب علی محمد روستا متولد ۱۳۰۱ کارمند شهربانی کل کشور جمهوری اسلامی و با درجه هم ردیف ستوانیکم در تاریخ ۱۳۵۱ بازنشسته شدم.

در تاریخ ۱۵ فروردین ۱۳۵۹ طی حکم پیوست، حقوق اینجانب به علت بهائی بودن، قطع گردید. در طول سالهای گذشته مرتباً با طرح شکایت به مقامات ذیربط (اداره بازنشستگی، شهربانی جمهوری اسلامی، روسای جمهور وقت و ...) احقاق حق نمودم.

در سال ۱۳۸۱ در یکی از مراجعات به اداره بازنشستگی جهت پی گیری شکایت‌نامه‌های قبلی، مطرح گردید که پرونده شما به وزارت دفاع ارجاع گردیده. با مراجعه به وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و پی‌گیری پرونده، فرمی به اینجانب از طرف مسئولین وزارت دفاع داده شد که شامل مشخصات و تعهد به عدم تبلیغ بود. بعد از تکمیل این فرم توسط اینجانب و ارائه آن به مسئولین وزارت دفاع، مطرح گردید که پرونده شما بررسی خواهد شد و شما جهت پی‌گیری با این وزارتخانه در تماس باشید.

از آن تاریخ به بعد اینجانب مرتباً با وزارت دفاع و گاهی با وزارت کشور جهت پی‌گیری پرونده خود در تماس بودم تا اینکه در اواخر خرداد ماه ۱۳۸۶، به اینجانب اطلاع داده شد که پرونده شما به معاونت نیروی انسانی ناجا، ارجاع گردیده. با مراجعه به اداره مزبور طی حکم پیوست به سازمان تأمین اجتماعی نیروهای مسلح دستور داده شد که حقوق اینجانب از تاریخ ۲۷ مهر ۸۱ (تاریخ پر کردن فرم تعهد به عدم تبلیغ در وزارت دفاع) تا حال پرداخت گردد و در حکم مزبور از تاریخ قطع حقوق بازنشستگی (۱۵ فروردین ۱۳۵۹) تا تاریخ برقراری مجدد حقوق (۲۷ مهر ۸۱) را جزء فاصله خدمتی قید نموده‌اند و مطالبات مربوط به آن سنوات (حدود ۲۲ سال) را برای اینجانب منظور نداشته‌اند. در مراجعات وقتی از این فاصله خدمتی سؤال شد، در جواب مطرح گردید شما از زمانی که تعهد داده‌اید که تبلیغ مرامی نداشته باشید، حقوقتان برقرار گردیده و اگر مشخص گردد که شما تبلیغ مرامی می‌کنید مجدداً حقوق شما قطع خواهد شد.

 

با تشکر علی محمد روستا

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]