[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

 

[ آرم محفل روحانی ملّی بهائیان ایران ]

نمرهٴ: ۹۴۴۹؛ تاریخ: ۱۲ شهرالملک ۱۰۳، مطابق ۲۹ بهمن ماه ۱۳۲۵

 

جناب اشرف، آقای قوام‌السّلطنه، نخست وزیر معظّم کشور ایران، دامت شوکته العالیه

به نهایت احترام به عرض می‌رساند: در تاریخ ۲۱ مرداد ماه ۱۳۲۵ تحت نمرهٴ ۳۳۲۲ عریضه‌ای مشروح و مفصّل حاوی بعضی از مستدعیات جامعهٴ بهائیان ایران به پیشگاه آن زمام‌دار محترم تقدیم گردیده که لابد به حضور مبارک رسیده و با نظر لطف و مرحمت در آن نگریسته‌اند. یکی از تقاضاهای این محفل که بالوکاله از [جانب] عموم بهائیان کشور مقدّس ایران در آن عریضه از پیشگاه محترم به عمل آمده، رفع تضییقات کنونی از مطبوعات بهائی بوده و وضع فعلی به کمال وضوح در آن نامه تشریح گردیده که:

اوّلاً: طبع کتب و رسایل بهائی در داخلهٴ ایران دچار موانع و محظورات عدیده است؛ در صورتی که آثار بهائی مصدّق حقیقت کلیّه ادیان و ناشر تعالیم صلح و سلام و مبشّر حصول و استقرار وحدت عالم انسانی و خادم اخلاق حسنه و صفات مرضیّهٴ الهیّه است و شاید این مطلب بر نفس نفیس جناب اشرف نیز واضح و مکشوف بوده باشد.

ثانیاً: در سرحدّات ایران مأمورین گمرکات مطبوعات بهائی را که از خارج به نام اشخاص واصل می‌شود، غالباً توقیف و گاهی با تشریفات مخصوص طعمهٴ آتش نیز می‌نمایند.

ثالثاً: بعضی از ارباب جراید و مجلّات و برخی از نفوس مغرض و متعصّب مقالات افترائیّه و لوایح ردّیّه که مشحون از فحش و ناسزا به مقدّسات بهائی است، منتشر می‌سازند و بهائیان در مقابل آن همه وقاحت و بی‌شرمی که قلم از ذکرش عاجز است، حقّ رفع سوء تفاهم[۱] از ابناء وطن عزیز ندارند و بیان حقیقت نتوانند.

چون در آن ایّام اوقات شریف جناب اشرف مصروف رتق و فتق امور مهمّهٴ مملکت می‌گردید و ساعات و دقایق گران‌بهای آن وجود ذی‌جود صرف ترویج مصالح کلیّهٴ عمومیّهٴ کشور عزیز ما می‌شد، این محفل نیز در حصول نتیجه از مستدعیات خود شتاب نمی‌ورزید و مزاحم آن زمام‌دار محترم نمی‌گردید. حال که الحمدلله نسبت به آن روزها فراغتی حاصل شده، این محفل استدعای سابق خود را راجع به مطبوعات بهائی تکرار و در این نوبت به شخص شخیص جناب اشرف نه به سمت رییس محترم دولت بلکه به عنوان نفسی دانشمند و متفکّر و خردمند و مدبّر که به قوّت تدبیر و کیاست و سرپنجهٴ عقل و درایت عقده از بسیاری از امور مملکت گشوده‌اند، مراجعه و به کمال احترام تقاضا می‌نماید در این موضوع مهمّ حیاتی که مربوط به جمّ غفیری از رعایای صدیق کشور شاهنشاهی است، مساعدت معنوی و دلالت و رهنمایی فکری ابراز فرمایند و راه‌حلّی در این خصوص ارائه فرمایند تا بهائیان ایران از این مضیقه که واقعاً برای آنان طاقت‌فرساست بر اثر مراحم و الطاف آن شخص معظّم رهایی یابند و همواره از این اقدام تاریخی جناب اشرف قلباً و باطناً ممنون و سپاس‌گزار[۲] باشند. آن‌چه به نظر این محفل می‌رسد و به طور پیشنهاد به پیشگاه محترم معروض می‌گردد، این است که اجازه فرمایند مطبوعات بهائی فقط برای داخلهٴ جمعیّت بهائیان ایران به نحوی مجاز و در یکی از مطابع خصوصی طبع گردد و افراد این جامعه که عدّه‌شان از اقلیّت‌های مذهبی ایران بیشتر است، از قرائت کتب و آثار دینی خود که فی‌الحقیقه غذای روحانی آنهاست، محروم نمانند. چنان‌که در تمام ممالک متمدّنهٴ دنیا حتّیٰ مملکت اسلامی مصر، بهائیان در طبع و نشر کتب و مطبوعات خود کاملاً آزاد و مختارند و هم‌چنین به مأمورین گمرک دستور مقتضی صادر فرمایند که از ضبط و توقیف کتب و مطبوعات بهائی در سرحدّات ایران خودداری نمایند.

این محفل به یقین مبین می‌داند که حدّت ذکاء و شدّت دهاء آن زمام‌دار محترم کاملاً به حلّ این معضل قادر است و توجّهات جناب اشرف به استخلاص جمع کثیری از اتباع صدیق و ایران دوست دولت شاهنشاهی از اوضاع فعلی مقتدر؛ دیگر تا ارادهٴ آن نفس جلیل به چه تعلّق گیرد و چگونه در این مورد حکم نماید. در خاتمه مستدعی است به هر نحو که صلاح بدانند این محفل را از نتیجهٴ رأی صائب و فکر ثاقب خویش مسبوق و مطّلع فرمایند. مزید سعادت و عزّت آن وجود مسعود را از آستان مقدّس ربّ ودود مسألت می‌نماییم. با تقدیم احترامات فائقه.

منشی محفل روحانی ملّی بهائیان ایران، علی‌اکبر فروتن؛ [ امضاء: علی‌اکبر فروتن ]

[ مهر: محفل روحانی ملّی بهائیان ایران، سنهٴ ۹۱ ]

 

[حاشیهٴ ۱:] [ مهر: ورود به دفتر نخست وزیر؛ شمارۀ: ۱۶۷۹۸، تاریخ: ۸  اسفند ۱۳۲۵ ].

[حاشیهٴ ۲:] به عرض برسد، ۱۱ اسفند  ۲۵.

[حاشیهٴ ۳:] به عرض رسید.

[حاشیهٴ ۴:] بایگانی شود. ۱۹ اسفند  ۲۵.

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]

 

 

١- در نسخهٴ اصل: تفهم.

٢- در نسخهٴ اصل: سپاسگذار.