عبدالعلی اسدیاری

متولد ۱۳۰۶ در کادیجان، آذربایجان شرقی

در تاریخ ٧ مرداد ۱۳۶۰ در تبریز تیرباران شد

 

عبدالعلی اسدیاری در خانواده‌ای مسلمان به دنیا آمد. از دانشکدۀ علوم تربیتی دانشگاه تبریز فارغ‌التحصیل شد. در دوران نظام وظیفه در اردبیل با آئین بهائی آشنا شد‌ ‌‌و وقتی به کادیجان بازگشت، خبر بهائی شدنش خیلی زود در همه جا پیچید و مورد تمسخر بسیاری قرار گرفت. از منزل پدری رانده و از ارث هنگفت پدر محروم شد. با وجود اینکه کارمند وزارت آموزش و پرورش کادیجان بود او را از روستایی به روستای دیگر منتقل می‌کردند تا سرانجام در نقطه‌ای دورافتاده در مشکین‌شهر ساکن شد. بعد از چندی به تبریز رفت و در سال ۱۳۴۸ به عضویت محفل روحانی محلی[۱] آن شهر انتخاب شد.

در ۲۵ خرداد ۱۳۵۹ بازداشت شد و به مدت ٢١روز در سلول انفرادی حبس بود. سپس به قسمت عمومی زندان تبریز منتقل شد، تا اینکه در ٧ مردادماه ۱۳۶۰ به همراه ٨ بهائی دیگر، مسرور داخلی، حسین اسدالله زاده، الله‌وردی میثاقی، منوچهر خاضعی، اسماعیل زهتاب، پرویز فیروزی، مهدی باهری و حبیب‌الله تحقیقی تیرباران شدند. جسدش با آداب بهائی در گورستان رحمت به خاک سپرده شد.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

[۱] محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.