[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

[برای وضوح بیشتر فقط مطالب و اخبار مربوط به افراد و جامعه بهائی تایپ شده است]

 

[برگرفته از سایت:] شبکه اطلاع رسانی دانا

[تاریخ:] ۱۹ شهریور ۱۳۹۵

           

ظهور و نابودی بهائیت در آران و بیدگل

در اواخر دوره‌ی قاجار، کاشان و توابع آن از کانون‌های رشد بهایی گری و بابی گری بود. این امر به دلیل وجود جمع کثیری از یهودیانی بود که در این شهرها زندگی و دین خود را آشکارا یا به صورت پنهانی تبلیغ می‌کردند.

در حال حاضر تقریبا تمام اهالی آران و بیدگل مسلمان و به جز اقلیت مهاجر افغانی یا افرادی که از شهرهای دیگر برای کار به شهرستان آمده‌اند، تمامی آنان شیعه‌ی دوازده امامی هستند، با این حال اقلیتی در این شهرستان خصوصا پیش از انقلاب اسلامی پیرو فرقه‌ی بهائیت بودند.

ورود بهایی گری به شهر

در اواخر دوره‌ی قاجار، کاشان مانند همدان از کانون‌های رشد بهایی گری و بابی گری بود. این امر به دلیل وجود جمع کثیری از یهودیانی بود که در این شهرها زندگی و دین خود را آشکارا یا به صورت پنهانی تبلیغ می‌کردند. به نوشته‌ی فاضل مازندرانی شهر کاشان و توابعش در زمان آغاز دعوی میرزا حسین علی نوری (بها) مرکز پرجمعیتی از بهائیان را در خود داشت.

علاوه بر بابی‌های پیشین، گروهی از یهودیان منطقه نیز بهایی شدند و این فرقه را در کاشان و توابع آن قدرتمند کردند. ضمن این که حضور جمعی از بابی‌ها و بهایی‌ها در مناطق روستایی کاشان نیز قابل توجه بود.

مهم ترین مناطق اطراف کاشان که بهائیت در آن رواج پیدا کرده بود نراق، جوشقان، قمصر و آران بود. به نظر می‌رسد که در نراق غلبه با بابی‌های ازلی و در سایر مناطق از جمله آران، با بهائیان بود. در دوران احمدشاه، در آران محفل بهائیان تاسیس شد. همچنین در تاریخ از حضور شماری بهایی در بیدگل و نوش آباد نیز سخن به میان آمده است.

قدرت گرفتن بهائیان آران و بیدگل

در آن زمان بهائیان مقتدری از جمله ارباب میرزا محمدرضا آرانی در آران حضور داشتند. وی از گردانندگان اصلی محفل بهائیان آران بود. ارباب میرزا آرانی در سال ۱۳۳۲ ق.- ۱۲۹۲ ش. در آران به تاسیس مدرسه ویژه‌ی بهائیان درست زد که بعدها (۱۳۰۰ ش.) به مدرسه‌ی معرفت [گویا منظور همان مدرسه هدایت است] تبدیل شد. از دیگر خاندان سرشناس بهائی در آران می‌توان به ضیایی و فروغی اشاره کرد.

نابودی بهائیت

اکبر مسجدی در کتاب «آران و بیدگل در انقلاب اسلامی» به حضور بهائیان در آران و بیدگل پیش از انقلاب اشاره می‌کند و می‌نویسد: «در ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ در اعتراض به دستگیری امام خمینی(ره)، مردم خشمگین شهر به گروه اقلیت بهایی که در آران ساکن و خصومت خود را با مردم به اثبات رسانده بودند حمله کردند و آنان را از شهر بیرون راندند.»

۱۵ خرداد ۱۳۴۲ را به عنوان تاریخ پایان کار بهائیت در آران وبیدگل ذکر می‌کنند. در حال حاضر می‌توان ادعا کرد فرقه‌ی بهائیت در آران و بیدگل ریشه کن شده است.

نسرین نیک اندیش

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]