بزرگ علویان

متولد ١٣٠١، ماه فروزک، مازندران

در تاریخ ٢ تیر ١٣٦٠ در تهران تیرباران شد

 

بزرگ علویان در خانواده‌ای بهائی به دنیا آمد. بعد از تکمیل دوره دبستان و دبیرستان در ساری، از دانشگاه تهران مدرک مهندسی گرفت. پس از تکمیل دوره دوساله نظام‌وظیفه به عنوان معلم دبیرستان در بابل استخدام شد. ١٢ سال در وزارت آموزش و پرورش بود و بعد از آن به استخدام یک شرکت ساختمانی درآمد. بعد از چندی، به اتفاق دو همکار دیگرش که بهائی نبودند، یک شرکت خصوصی مهندسی تأسیس کرد که شرکتی بسیار موفق بود و یکی از شرکت‌های مهندسی معتبر در ایران به حساب می‌آمد.

بزرگ علویان در جامعه بهائی بسیار فعال بود. در شهرهایی که مشغول به کار بود، برای تعمیر اماکن مقدس بهائی و ساختن حظیرةالقدس (مراکز بهایی) کمک می‌کرد.  عضو هیئت‌مدیره شرکت امناء بود و در سال ۱۳۵۹ به عضویت محفل روحانی محلی[۱] تهران انتخاب شد.

 در روز ١٢ مهر ١٣٥٩ به دادگاه انقلاب احضار شد، و او را بازداشت و در اوین زندانی کردند. نه ماه بعد، در روز ٢ تیرماه ١٣٦٠ به همراه هاشم فرنوش و فرهنگ مودت تیرباران شد. اجساد آنان را اقوامشان با آداب بهائی و با حضور جمعیت بزرگی از دوستان به خاک سپردند.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

[۱] محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.