[اطلاعات شخصی افراد حذف شده است]

[برای وضوح بیشتر فقط مطالب و اخبار مربوط به افراد و جامعه بهائی تایپ شده است]

 

[برگرفته از سایت:] بهائیت در ایران

[تاریخ:] ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۷

 

بهائی و بهائیان در ایران رسمیتی ندارند        

بهائیت در ایران: سخنان اخیر آقای ظریف  وزیر امور خارجه کشورمان درباره حقوق اقلیت ها، با بهره برداری های متفاوت از سوی رسانه ها روبرو شده است. برخی از این رسانه های معلوم الحال با به خواب زدن خود نسبت به متن قانون جمهوری اسلامی ایران اقدام به فرافکنی و تشویش اذهان نموده اند. در ابتدا به قسمتی از این سخنان میپردازیم:

"بهایی بودن جرم نیست. ما کسی را به عنوان بهایی یا دین بهائیت به رسمیت نمی شناسیم و البته آن ها را به خاطر بهایی بودن هم به زندان نمی اندازیم. اما بهایی بودن نمی تواند کسی را در برابر جرمی که مرتکب شده ایمن کند."

گفته جناب ظریف از یک قاعدا کاملا منطقی برخوردار است ایشان ضمن اینکه صراحتا اعلام می کند که بهایی بودن جرم نیست و اگر کسی هم از بهائیان دستگیر شده به خاطر جرمی بوده که مرتکب شده نه بهایی بودنش، به نکته مهمتری اشاره دارد و آن اینکه "نظام جمهوری اسلامی کسی را بعنوان بهائی یا دین بهائیت به رسمیت نمیشناسد."

به نظر میرسد یکی از صریحترین مواضع  در موضوع بهائیت در ایران همین است که وزیر امور خارجه محترم بیان کرده اند. البته باید اذعان کرد شخصیت حقوقی کوینده نیز بر وزن این موضع افزوده است. ضمن آنکه باید اضافه کرد که این موضعگیری قاطع با پشتوانه قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران همراه است

بنابر قانون جمهوری اسلامی ایران، فقط مذهب رسمی کشور مجاز به تبلیغ عمومی است و اگر دین و مذهب دیگری که در اقلیت است خارج از فضایی که برای انجام مناسک و مراسمات دینی اش در اختیار دارد و به رسمیت شناخته شده (مانند کنیسه و کلیسا) اقدام به تبلیغ کند جرم محسوب شده و طبق قانون با آن ها برخورد می شود. طبق اصول ۱۳ و ۱۴ و ۲۶ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، بهائیت حتی جزء اقلیت های دینی ایران محسوب نشده و در نتیجه تبلیغ و دعوت به بهائیت در ایران خلاف قانون است.

حالا برخی رسانه های معاند دست به هجمه های تبلیغاتی و مشوش نمودن مطالب و نادیده گرفتن قانون زده اند. ما که متوجه نشدیم  منظور این رسانه ها کدام قانون است؟

بهائیان برای مظلوم نمایی و سیاه نمایی، حتی برخلاف نظر سرکرده فرقه شان (بهاء الله) که دستور اکید برای اطاعت از قانون و نظام حاکم بر کشور را می دهد همیشه قانون فوق را نادیده می گیرند و فریاد حقوق بشری شان بلند است! حال اگر شخصی بهایی جرم دیگری غیر از آنچه که در بالا اشاره شد (تبلیغ فرقه) مرتکب شده باشد باز هم خودشان را به خواب زده  و کر و لال می شوند و به گونه ای اظهار می کنند که گویی قانون، بهایی بودن را جرم می داند و حرفی از دیگر جرائم بهائیان که مانند هموطنان مسلمان با آن ها برخورد قضایی صورت می گیرد نمی زنند.

 

 

[متن بالا رونویسی از اصل سند است. اگر به نکتهای برخورد کردید که دقیق رونویسی نشده است لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید]