عبدالوهاب کاظمی منشادی

متولد ١٢٨١ منشاد، یزد

در تاریخ ١٧ شهریور ۱۳۵۹در یزد تیرباران شد

 

عبدالوهاب کاظمی منشادی کشاورز بود. در منشاد ازدواج کرد و تشکیل خانواده داد. سالیان زیادی عضو محفل روحانی محلی[۱] منشاد بود. چند ماه قبل از بازداشت و زندان شدن، خانۀ مسکونی او غارت شد و انبارش را به آتش کشیدند. همسر هفتاد ساله‌اش با اینکه سال‌ها شاهد آزار و اذیت‌های بسیاری بود، چند روز بعد از این واقعه درگذشت. عبدالوهاب کاظمی، با وجود اصرار فرزندان قبول نکرد که محل زندگی خود را ترک کند. در منشاد ماند و به زندگی ادامه داد. یک شب، پاسدارها به منزلش هجوم بردند و با کتک او را به داخل ماشین انداختند و به طرف یزد حرکت کردند تا او را به زندان بیندازند؛ اما در بین راه او را از ماشین بیرون انداختند.  چند ساعت بعد، رانندۀ کامیونی او را تا تفت رساند. بالاخره توانست تا صبح فردای آن روز خودش را به منشاد برساند، ولی دوباره بازداشت شد.

 در روز ۵ شهریور ۱۳۵۹ زندانی شد و در روز ١٧ شهریور۱۳۵۹ همراه با شش بهائی دیگر، عزیزالله ذبیحیان، فریدون فریدانی، نورالله اختر خاوری، جلال مستقیم، محمود حسن‌زاده و علی مطهری تیرباران شدند.

جزئیات اعدام آن‌ها معلوم نیست اما می‌گویند در باغی خارج از شهر به دست مأموری، یک به یک تیرباران شده‌اند، و هر کدام اصرار داشته که قبل از بقیه کشته شود. اجساد آن‌ها خارج از شهر، در زمینی خالی و دورافتاده با حضور اقوام و ٢٠٠ نفر از بهائیان به خاک سپرده شد.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

[۱] محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.