عبدالمجید مطهر

متولد ١٢٩٨ در شهرضا، اصفهان

در تاریخ ۲۴ آذر ۱۳۶۲ در زندان درگذشت

 

عبدالمجید مطهر در یک خانوادۀ بهائی متولد شد. بعد از دبیرستان وارد ارتش شد. چند سال بعد از ارتش استعفا داد و وارد بخش آموزش و پرورش شد. سپس ازدواج کرد و برای ترویج آئین بهائی به منطقه‌ای دورافتاده در استان اصفهان مهاجرت کرد. بعد از مدتی موفق شد جواز بگیرد که در روستاهایی محروم از امکانات درسی، دبستان و دبیرستان باز کند. در سال ۱۳۴۰، پس از ۱۴ سال به اصفهان بازگشت. عضو محفل روحانی محلی[۱] اصفهان بود. سپس به شاهین‌شهر، در حومۀ اصفهان نقل مکان کرد و در آنجا عضو محفل روحانی محل بود.

در ١٣ آذر ۱۳۶۲، پنج پاسدار مسلح به منزلش هجوم آوردند، و او را با یکی از پسرانش که برای ملاقات آمده بود دستگیر کردند. روز بعد پسرش آزاد شد، اما خود او را در بازداشتگاه سپاه پاسداران زندانی کردند. بعد به حظیرةالقدس که به زندان تبدیل شده بود انتقال یافت. چهار ماه اجازۀ ملاقات نداشت. با وجودیکه به سختی بیمار بود مانع شدند که داروهای ضروریش را در زندان مصرف کند. بالاخره او را به درمانگاه بردند و پزشک معالج توصیه کرد که در بیمارستان بستری شود ولی مقامات زندان اجازه ندادند و بیماریش همچنان وخیم‌تر شد. یک هم‌بندان او که به جرم قتل و سرقت در زندان بود به زندانیان بهائی گفته بود که پاسداران به او گفته‌اند اگر عبدالمجید مطهر را بی سر و صدا بکشد حکم زندان او را کوتاه خواهند کرد. بعد از آن، زندانیان بهائی مواظب او بودند.

اما وقتی آن‌ها را به زندان دیگری منتقل کردند، روز بعد از انتقال آخرین زندانی بهائی، جسد او در دستشویی زندان پیدا شد. به گفته یکی از زندانیان، او را خفه کرده بودند. این اطلاع هیچ‌گاه تائید نشد؛ و گواهی فوت، سرطان خون و عوارض آن را علت مرگ ذکر کرده بود. جسد او در روز ٢٨ آذر ۱۳۶۲ با آداب بهائی در نجف‌آباد به خاک سپرده شد.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

[۱] محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.