عبدالحسین آزادی

متولد ۱۲۹۶ در خورموج، بوشهر

در تاریخ ۲۶خرداد ۱۳۶۲ در شیراز به دار آویخته شد

 

عبدالحسین آزادی پس از دیپلم دبیرستان در وزارت کشاورزی بوشهر مشغول به کار شد. عضو محفل روحانی محلی[۱] بود و بعد از مدتی به کازرون و شیراز منتقل شد. در سال ۱۳۵۷ با خانواده‌اش برای ترویج آئین بهائی در اکبرآباد، شهر کوچکی در اطراف شیراز سکونت کرد و عضو محفل روحانی محلی اکبرآباد شد.

در روز ٨ آذر ۱۳۶۱ دستگیر و در بازداشتگاه سپاه زندانی شد. در زندان او را چنان شکنجه کرده بودند که شکم و شش‌های او خونریزی داخلی کرد. سرانجام، در روز ۲۶خردادماه ۱۳۶۲ به همراه پنج بهائی دیگر، کوروش حق‌بین، بهرام افنان، بهرام یلدائی، جمشید سیاوشی و عنایت‌الله اشراقی به دار آویخته شد.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

[۱] محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.