امیرحسین نادری

متولد ٢٣ اردیبهشت ١٣١٣ در یزد

در تاریخ ۶ مهر ۱۳۶۶ در تهران اعدام شد

 

امیرحسین نادری در یک خانوادۀ بهائی متولد شد. پس از تکمیل دورۀ دبستان و دبیرستان در دانشگاه تهران تحصیل کرد. سپس به لبنان رفت و در رشتۀ بهداشت و تغذیه از دانشگاه بیروت فوق لیسانس گرفت. بعد از بازگشت به ایران به استخدام وزارت بهداشت درآمد. پس از هشت سال زندگی در کرمانشاه، در سال ۱۳۴۲ به تهران منتقل شد. در سال ۱۳۴۸ ازدواج کرد و تقریباً در همان زمان شروع به تحصیل در یک موسسه حسابداری کرد. پس از مدتی به عنوان استاد در همان موسسه استخدام شد.  پس از انقلاب اسلامی به خاطر اعتقاد به دیانت بهائی او را از کار اخراج‌ کردند. در سال ۱۳۵۹ به عضویت محفل روحانی محلی[۱] تهران و در سال ۱۳۶۱ به عضویت سومین محفل روحانی ملی[۲] ایران پس از انقلاب انتخاب شد. پس از ‌آنکه دولت اسلامی مؤسسات اداری جامعۀ بهائی را منحل کرد، او جزو مسئولین رسیدگی به امور بهائیان تهران بود.

در روز ٢٠ شهریور ۱۳۶۳ در هنگام ملاقات با اردشیر اختری و احسان الله ایادی در پارکی در تهران، بازداشت شد. خانواده‌اش ۱۶ روز از او بی‌خبر بودند تا اینکه اطلاع پیدا کردند در زندان گوهردشت بوده و بعد به زندان اوین منتقل شده است. پس از دو سال و نیم در زندان اوین در حوالی فروردین/ اردیبهشت ماه ۱۳۶۶ به زندان گوهردشت منتقل شد و پس از اندک زمانی، در ۴ خردادماه ۱۳۶۶ دوباره او را به زندان اوین برگرداندند. در زندان تحت شکنجه‌های شدیدی قرار گرفت.  سرانجام، در ۶ مهرماه ۱۳۶۶ پس از سه سال زندانِ با شکنجه، به همراه اردشیر اختری اعدام شدند. چگونگی اعدامشان نامعلوم است. تا چند روز پس از اعدام به خانواده‌ آن‌ها اطلاعی نداده بودند. جسد آنان به خانواده‌هایشان تحویل داده نشد و احتمالاً مأمورین دولتی آن‌ها را به خاک سپردند.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)

 

 

 

 

 

 

[۱] محفل روحانی محلی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر شهر یا روستا انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن محل است.

[۲] محفل روحانی ملی: هیئتی متشکل از نه نفر که سالانه با رأی بهائیان بزرگسال در هر کشور انتخاب می‌شود و مسئول رسیدگی به امور جاری جامعه بهائی در آن کشور است.