احمد رضوانی

متولد ٢ اردیبهشت ۱۳۰۵ در چیکان ـ اصفهان

در تاریخ ٢٠ شهریور۱۳۶۰در چیکان - اصفهان تیرباران شد

 

احمد رضوانی در یک خانوادۀ بهائی به دنیا آمد. اطلاع زیادی در مورد زندگی او در دست نیست. به عنوان فردی زحمتکش شناخته می‌شد که چون بهائی بود مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفت. در ۲۶ سالگی ازدواج کرد و به نیت ترویج آئین بهایی، در ده قلعه ملک اصفهان ساکن شد و تا زمان بازداشت و زندانی شدن در سال ۱۳۶۰، همان‌جا زندگی کرد.

‌ در سال ۱۳۶۰ او و خانواده‌اش به همراه عطاءالله روحانی و خانواده، مجبور به ترک قلعۀ ملک شدند و به اصفهان پناه بردند.  پس از ۴۰ روز، شورای ده قلعه ملک نامه‌ای برای آن‌ها فرستاد و اطمینان داد که در صورت بازگشت به روستا، مزاحمتی برای آن‌ها پیش نخواهد آمد. با اینکه اطمینانی به این قول نداشتند به روستا بازگشتند. به محض ورود در روز ۲۶ مرداد ۱۳۶۰، به همراه عطاءالله روحانی بازداشت و در داران اصفهان زندانی شدند.

در روز ٢٠ شهریور ۱۳۶۰ به همراه چهار بهائی دیگر، گشتاسب ثابت راسخ، عطاالله روحانی، عزت عاطفی و بهمن عاطفی تیرباران شدند. مأموران دولتی اجساد احمد رضوانی، عطاالله روحانی، و گشتاسب ثابت راسخ را به خانواده‌هایشان تحویل داده ندادند و احتمالاً آن‌ها را در گورستان اسلامی دفن کردند. هیچ‌کس به خانواده و اقوام آنان خبر نداد که تیرباران و دفن شده‌اند. اجساد عزت عاطفی و برادرش بهمن عاطفی را به افوس بردند و با حضور چند نفر از اعضای خانواده و نگهبانان دفن کردند.  به خانواده آن‌ها اجازه داده نشد که اجساد را در تابوت بگذارند و با مراسم بهائی به خاک بسپارند.

 

(این معرفی کوتاه بر مبنای اطلاعاتی که در دسترس ما بوده تهیه شده است. اگر به نکته‌ای برخوردید که دقیق نیست و یا اطلاع مهمی ناگفته مانده است، لطفاً به نشانی ایمیل در صفحه تماس با ما بفرستید.)